www.friendsofenisa.eu
Η νέα Μάχη της Κρήτης

Η Ευρώπολις υπενθυμίζει ότι η Μάχη της Κρήτης, ήταν πρώτα και πάνω από όλα, η μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των Κρητικών, των Ελλήνων, των Ευρωπαίων και ολων των Ανθρώπων.Μια από τις σύγχρονες Μάχες της Κρήτης, είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα, η μάχη για το δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Νησιωτικής Ευρώπης,να έχει τα ίδια δικαιώματα με την Ηπειρωτική Ευρώπη. Οπως το να φιλοξενεί ένα ΕυρωπαΪκό Οργανισμό, τον ΕΝΙΣΑ, όπως φιλοξενεί τους άλλους 26 η Ηπειρωτική Ευρώπη. Είναι μια μάχη για την αξιοπρέπεια του Ευρωπαίου πολίτη, δηλ. για μια Ευρώπη της συνοχής, της ισόρροπης ανάπτυξης, του αμοιβαίου σεβασμού, του αμοιβαίου συμφέροντος και της αλληλεγγύνης.
 

 

Κεντρική arrow Μίκης Θεοδωράκης arrow Γιατί υποστηρίζω Μίκη Θεοδωράκη; (Ι)
Γιατί υποστηρίζω Μίκη Θεοδωράκη; (Ι) E-mail
17.01.06
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Χανιώτικα Νέα", στις Τρίτη 9 Αυγούστου 2005

( Με το τριήμερο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στα Χανιά και την ανακήρυξη του Μίκη Θεοδωράκη σε Επίτιμο διδάκτορα του πανεπιστημίου Κρήτης, και τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται σε όλο το νησί μας, η Κρήτη πρόλαβε να ξεκινήσει έστω και μετά από τους άλλους Ευρωπαίους και Έλληνες την κατανόηση του φαινομένου Θεοδωράκη και την αξιοποίηση της κρητικής καταγωγής του. Ξεκίνησε η κάλυψη ενός κενού και μιας απόστασης που είχαν δημιουργήσει οι κακοί σύμβουλοι, που ονομάζονται άγνοια και οι πολύμορφες προκαταλήψεις. Οι συγκυρίες, και  η παιδεία μου, με κράτησαν μακριά απ' αυτούς τους κακούς συμβούλους. Αυτή την καλή μου τύχει έχω προσπαθήσει και θα προσπαθήσω με το σημερινό κείμενο και με εκείνα που θα ακολουθήσουν να μοιραστώ μαζί σας και να συμβάλλω κι εγώ στη διευκόλυνση και την συνέχιση αυτού του ξεκινήματος).

Τώρα και πάνω από ενάμισι χρόνο από τότε που έχω επιστρέψει στην Ελλάδα, έχω στείλει δεκάδες επιστολών, έχω κάνει πάρα πολλές εκπομπές στην ΕΡΑ Ηρακλείου, έχω γράψει αρκετές φορές στον κρητικό τύπο και δημιούργησα μια ιστοσελίδα που έχουν σχέση με τον Μίκη Θεοδωράκη.
Προσωπολατρία; Δεν νομίζω. Με τον Μίκη Θεοδωράκη δεν ήμουν ποτέ στον ίδιο κομματικό χώρο, ούτε συμφωνούσα πάντα με τις τοποθετήσεις του. Ποτέ μου δεν έτρεξα να του ζητήσω αυτόγραφα, ούτε να φωτογραφηθώ μαζί του, ούτε να του ζητήσω να μου αφιερώσει κάτι, ούτε να επιδιώξω οτιδήποτε θα μπορούσε ακόμη και να υποκρύψει οποιαδήποτε ωφελιμιστική υστεροβουλία.
Τότε γιατί αυτή η ενασχόληση με την προβολή της ζωής και του έργου του Μίκη Θεοδωράκη;

Αυτονόητο για τους ξένους...

Πριν δοθεί απάντηση θα πρέπει να αναφερθεί ότι αν στην Ελλάδα έχω αφιερώσει εκατοντάδες ώρες, στο εξωτερικό θα πρέπει να μετριούνται σε χιλιάδες. Για τους φίλους που έχω στο εξωτερικό και μελετούν, και προβάλλουν το έργο του, αυτό ήταν και είναι αυτονόητο. Είναι αυτονόητο γι' αυτούς ένας επί κεφαλής ενός γραφείου τύπου  Ελληνικής Πρεσβείας, που έχει ως αποστολή μεταξύ άλλων την προβολή της εικόνας της χώρας του στο εξωτερικό και τη δημιουργία ενός φιλικού κλίματος για την Ελλάδα και τους Έλληνες να ασχολείται με το ότι μπορεί να ενισχύσει αυτή την προσπάθεια.
Έτσι για τους επισκέπτες του γραφείου τύπου στο Λουξεμβούργο, ήταν  απόλυτα φυσιολογική η εξήγηση που έδιδα για την παρουσία 5 εικόνων στους τοίχους του γραφείου συνάντησης όπου είχα επιλέξει να αναρτήσω. Της Ακρόπολης, του Νίκου Καζαντζάκη, της Μελίνας Μερκούρη, του Οδυσσέα Ελύτη και του Μίκη Θεοδωράκη. Η Ακρόπολη υπενθύμιζε την Ελλάδα λίκνο του Ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο Νίκος Καζαντζάκης, ένα από τα γνωστότερα λογοτεχνικά έργα και κινηματογραφικές ταινίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας και κινηματογράφου και ταυτόχρονα την προσφορά της σύγχρονης Ελλάδας στον πανανθρώπινο πολιτιστικό γίγνεσθαι. Η Μελίνα Μερκούρη υπενθύμιζε την Ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού, που είχε προτείνει και επιτύχει την καθιέρωση του πολιτιστικού θεσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της γνωστής ετήσιας ευρωπαϊκής πολιτιστικής πρωτεύουσας, στην οποία εκτίθενται κάθε χρόνο, ότι καλύτερο πολιτιστικά έχει να επιδείξει μια χώρα μέλος της  Ένωσης. Ο Οδυσσέας Ελύτης γνώριζε σε όσους δεν το ήξεραν ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των ποιητών και των Νόμπελ ποίησης. Ότι σ' αυτή τη χώρα εδώ και πάνω από 3.000 χρόνια γράφονται ποιήματα στην ελληνική γλώσσα. Ο Μίκης Θεοδωράκης υπενθύμιζε τη μουσική δημιουργία στην υπηρεσία των αγωνιστών της ελευθερίας ενάντια στα απολυταρχικά καθεστώτα. Την μελοποίηση δημιουργημάτων παγκοσμίας αναγνώρισης ποιητών. Τον Έλληνα που μέσα από το έργο και τη ζωή του είχε γίνει οικείος στον Ισπανό, τον Πορτογάλλο, το Χιλιανό, τον Αργεντίνο, τον Καναδό, τον Νοτιοαφρικανό, τον Αυστραλό, τον Λουξεμβουργιανό, τον Γάλλο, τον Γερμανό, τον Ρώσο, τον Σκανδιναυό... Ήταν ο πανανθρώπινος Έλληνας.   Ήταν ένα από τα πιο δυνατά ατού της Ελλάδας του μέλλοντος..

Ανυπολόγιστη βοήθεια...

Για ένα υπεύθυνο γραφείου Τύπου η παρουσία κειμένων στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της χώρας όπου έχει διαπιστευτεί δεν είναι  εύκολο πράγμα. Ένας Πρέσβης γίνεται πάντα αυτομάτως δεκτός, γιατί εκπροσωπεί τη κυβέρνηση και το σύνολο της χώρας. Ένας Σύμβουλος Τύπου όμως, όπως και τόσοι άλλοι που εργάζονται σε πρεσβείες, οργανισμούς ή επιχειρήσεις πρέπει να δίδει καθημερινά τη μάχη για να κατακτήσει τον αρχισυντάκτη, ή τον συντάκτη ενός οργάνου Μαζικής Επικοινωνίας, ούτως ώστε όταν τον ζητά στο τηλέφωνο να μην του απαντούν απουσιάζει, ή βρίσκεται σε συνεδρίαση, κτλ. ή αν απαντά ο ίδιος, να μην λέει από μέσα του πουφ, και προ παντός να τον ακούει και να δίδει συνέχεια στην επικοινωνία.
Ε λοιπόν χάρις και στον Μίκη Θεοδωράκη τα δημοσιεύματα για την Ελλάδα, την ελληνική ποίηση, λογοτεχνία, πολιτιστικές δραστηριότητες ανθούσαν και δημιουργούσαν την εικόνα μάλιστα ότι κάτι το μεγάλο και σημαντικό συμβαίνει σ' αυτό τον τόπο. Αυτό ήταν μια μεγάλη βοήθεια και ένα προνόμιο που δεν το είχαν άλλοι.

Αυτονόητη αναγνώριση...

Θα ήμουν «προβληματικός» αν δεν εκτιμούσα αυτή την επαγγελματική βοήθεια και δεν ενεθάρρυνα αυτές τις προσπάθειες. Αυτή η ενθάρρυνση άλλωστε πολλαπλασίαζε τα αποτελέσματα και βελτίωνε ποιοτικά και ποσοτικά την εικόνα της χώρας μας. Αυτή η στάση μάλιστα μου επέτρεψε να δω καθαρότερα και διαχρονικότερα τη σημασία και την προσφορά  του φαινομένου Θεοδωράκη, στην εξωτερική μας πολιτική και την θέση της σύγχρονης Ελλάδας στο πανανθρώπινο γίγνεσθαι.
Σε διάφορες χώρες του κόσμου και κυρίως στο Λουξεμβούργο, την Σκανδυναυία, την Γερμανία  το έργο του Μίκη Θεοδωράκη γινόταν όλο και πιο γνωστό και μέσα απ'αυτό και η σύγχρονη ιστορία και πολιτιστική δημιουργία της Ελλάδας. Έργο και προσωπικότητα του Μίκη Θεοδωράκη, ξέφευγε τα ελληνικά όρια και εδραιωνόταν εκεί που γίνονται αποδεκτά ως σημεία πανανθρώπινης αναφοράς και ιδιοκτησίας. Το πρόσωπο και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη μετουσιονόταν  χρόνο με το χρόνο σε ένα σύμβολο και φάρο από εκείνους που έχουν ανάγκη τα Έθνη, τα Κράτη, οι Θεσμοί, οι Λαοί...(Για την εκτίμηση του έργου και του δημιουργού, τι εστί για την Ελλάδα Θεοδωράκης στο μέλλον θα γράψουμε σε επόμενο κείμενο.)

Η Ελλάδα το γνωρίζει...;

Δεν είμαι βέβαιος ότι η επίσημη Ελλάδα το γνωρίζει όσο θα έπρεπε και στις πραγματικές του διαστάσεις. Ίσως και να το φοβάται. Ένας εν ζωή Μίκης Θεοδωράκης, ουδέποτε ελεγχόμενος και καθοδηγούμενος, που μπορεί να γνωρίζει από συμβιβασμούς αλλά που ουδέποτε ενέδωσε σε συνενοχές, ένα ανεξάρτητος στη σκέψη και τη δράση, ένας μη χειραγωγήσιμος, ένα ασυμβίβαστος με την υπεράσπιση των αρχών και αξιών που πιστεύει, είναι πάντα επικίνδυνος για ένα κόμμα, ή μια κυβέρνηση. Η επίσημη Ελλάδα τον τίμησε και τον τιμά, αλλά πάντα με μέτρο και ιδιαίτερη προσοχή... Για χάρη του η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αποκαταστήσει την εικόνα των «καταραμμένων νησιών της μισαλοδοξίας» και η νέα  κυβέρνηση υπόσχεται να συνεχίσει...
Ο Ελληνικός λαός όμως  δείχνει ότι το γνωρίζει και το αναγνωρίζει. Σχολεία, Θέατρα, Αίθουσες , παίρνουν το όνομά τους.

Και η Κρήτη...;

Η Κρήτη τίποτε. Ούτε Αίθουσες, ούτε Θέατρα, ούτε Σχολεία, ούτε Δρόμοι, ούτε κάτι που να θυμίζει διαχρονικά τη ζωή και το έργο ενός από τις μεγάλες προσωπικότητες παγκόσμιας εμβέλειας που από μόνοι τους δηλώνουν ότι νοιώθουν περήφανοι που κατάγονται από την Κρήτη.
Κάποτε κάποια συναυλία χωρίς αύριο. Κάποια τιμή από το Πανεπιστήμιο, αλλά από ανάλογες τιμές ένας δημιουργός που σκέφτεται τη θέση και το μέλλον του δημιουργήματός του μέσα στο χρόνο, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, είναι αρεστές στο μέτρο που υπενθυμίζουν ένα έργο και το δημιουργό του. Δεν είναι όμως εκείνες που θέτουν τα θεμέλια για την μελέτη, την κατανόηση, την εκτίμηση και την προβολή του έργου του.
Ως Κρητικός που οι συγκυρίες έφεραν να ζήσει χρόνια στο εξωτερικό έχοντας ένα επάγγελμα που πάντα ασκούσε ως αποστολή-προσφορά και με τη σκέψη που οι ξενιτεμένοι Κρητικοί διατηρούν πάντα για τον τόπο τους, δεν μπορούσα να μη χαίρομαι από τη μια, για τη τωρινή και μελλοντική θέση  του έργου του Θεοδωράκη στο μέλλον και από την άλλη να μη λυπούμαι για την απουσία της Κρήτης από αυτή την αναγνώριση και αξιοποίηση.
Επιστρέφοντας στην Κρήτη ύστερα από αίτησή μου, δεν μπορούσα να μείνω αδιάφορος και ανενεργός. Ξεκίνησα ότι ανέφερα στην αρχή, χωρίς να με ενδιαφέρει αν θεωρηθώ γραφικός, ή περιθωριακός. Στόχος, και αγωνία μου ήταν να συμβάλλω όσο μου είναι δυνατό ώστε να προλάβει η Κρήτη... Και η Κρήτη πρόλαβε...
(Συνεχίζεται)
Τελευταία ανανέωση ( 17.01.06 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Μενού
Κεντρική
Ευρώπολις γιατί;
Κρήτη-Ευρώπη
Μίκης Θεοδωράκης
ENISA
50 Χρόνια Ευρώπης
Εκπομπή Αφανείς Ήρωες
Λουξεμβούργο
Κρήτη
Ηράκλειο
ΒΙΚΕΛΑΙΑ Βικέλειος Μορφωτική Εταιρία
Αντισταθείτε
Πρωτοβουλίες
Συνεντεύξεις-Αρθρογραφία-Δημοσιεύματα
Ειδήσεις και νέα
Χρήσιμες ειδήσεις και πληροφορίες
Τρίτη Ηλικία
Sitemap
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Εγγραφή στο Newsletter
 
Τελευταίες ειδήσεις
Δημοφιλή Άρθρα
Ψηφοφορίες
Η άποψή σας για την εκπομπή
 


© europolis 2005