www.friendsofenisa.eu
Η νέα Μάχη της Κρήτης

Η Ευρώπολις υπενθυμίζει ότι η Μάχη της Κρήτης, ήταν πρώτα και πάνω από όλα, η μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των Κρητικών, των Ελλήνων, των Ευρωπαίων και ολων των Ανθρώπων.Μια από τις σύγχρονες Μάχες της Κρήτης, είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα, η μάχη για το δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Νησιωτικής Ευρώπης,να έχει τα ίδια δικαιώματα με την Ηπειρωτική Ευρώπη. Οπως το να φιλοξενεί ένα ΕυρωπαΪκό Οργανισμό, τον ΕΝΙΣΑ, όπως φιλοξενεί τους άλλους 26 η Ηπειρωτική Ευρώπη. Είναι μια μάχη για την αξιοπρέπεια του Ευρωπαίου πολίτη, δηλ. για μια Ευρώπη της συνοχής, της ισόρροπης ανάπτυξης, του αμοιβαίου σεβασμού, του αμοιβαίου συμφέροντος και της αλληλεγγύνης.
 

 

Κεντρική arrow 50 Χρόνια Ευρώπης arrow Τρίτη και τέταρτη ηλικία: Πρόταση ευρώπολις
Τρίτη και τέταρτη ηλικία: Πρόταση ευρώπολις E-mail
01.02.06

Πρόταση της Ευρώπολις για συζήτηση και δράση
ΤΡΙΤΗ και ΤΕΤΑΡΤΗ ΗΛΙΚΙΑ : Το Χρέος


Ερωτήματα;

Έχουν το δικαίωμα να γεράσουν οι Άνθρωποι και να ζήσουν την προ του τέλους ζωή με ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όποια κι αν είναι η κοινωνική, οικονομική και οποιουδήποτε άλλου είδους προέλευση και η σωματική, πνευματική και ψυχική τους κατάσταση;


Μπορεί όμως αυτό να εξασφαλιστεί από τα υπάρχοντα Φιλανθρωπικά, Εκκλησιαστικά και Ιδιωτικά Ιδρύματα; Διαθέτουν τα μέσα; Δέχονται τους πάντες;


Μπορεί να εξασφαλιστεί αυτό από τα παιδιά ή άλλους απογόνους; Έχουν την οικονομική δυνατότητα, τον ελεύθερο χρόνο και προπαντός την κατάλληλη εκπαίδευση και παιδεία για να συνοδεύσουν τους γονείς τους στην προχωρημένη τους ηλικία;


Προβληματισμός:

«Μια Κοινωνία και μια Πολιτεία φαίνεται πως οικοδομεί το μέλλον της, πως εκπληρώνει το χρέος της και πως ανυψώνει το πολιτιστικό της ανάστημα και εικόνα, με τον τρόπο που ασχολείται αφ’ ενός με τη σωματική, την ψυχική και την πνευματική υγεία των παιδιών της και αφ’ ετέρου με τα μέτρα που παίρνει για να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή διαβίωση των ηλικιωμένων της;»


Πρόταση Α'

Να θεσπιστεί ένας φόρος και άλλου είδους εσόδων τα οποία θα προορίζονται:

- Για τη δημιουργία και ενίσχυση ενός κλάδου ιατρικής, νοσηλευτικής και βοηθητικού προσωπικού, με αποκλειστική ειδίκευση την προσφορά υπηρεσιών για την αξιοπρεπή διαβίωση των ηλικιωμένων χωρίς καμίας διάκριση.

-Την οικοδόμηση των αναγκαίων κτιριακών εγκαταστάσεων και την εξασφάλιση του απαιτούμενου εξοπλισμού των.

-Την ενίσχυση των υπαρχόντων φορέων για την απόκτηση των δυνατοτήτων που θα εξασφαλίζουν τις προδιαγραφές για μια ανθρώπινη αξιοπρεπή Τρίτη ηλικία.


Πρόταση Β'

Μεμονωμένα και συλλογικά:

Ο καθένας και η καθεμία μπορούν να ζητήσουν από τους αιρετούς και μη αιρετούς πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς

- να υποστηρίξουν το αίτημα για την εξασφάλιση συνταγματικής πρόνοιας με την ευκαιρία της αναθεώρησης του Συντάγματος.

-Να προωθήσουν στην Βουλή τη θέσπιση όλων εκείνων των νομοθετικών και λοιπών προβλέψεων που θα εξασφαλίζουν όσα προαναφέρθηκαν.

-Να ερωτήσουν τους Άρχοντες και τους υποψηφίους Άρχοντες της Τοπικής και της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ποια μέτρα σκοπεύουν ή προγραμματίζουν να προτείνουν ή να λάβουν για τη διευκόλυνση και υλοποίηση των στόχων που αναφέρθηκαν; (Δεν αναφερόμαστε στους αυτοδύναμους ηλικιωμένους που είναι σε θέση να μετακινηθούν ή να επωφεληθούν από τα ΚΑΠΗ)

 

- Να ζητηθεί από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες ευρωβουλευτές να ζητήσουν από το αρμόδιο Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη θέσπιση και την υλοποίηση σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας για τα Κράτη-μέλη της Ένωσης.

 

Πρόταση Γ'

-Να δημιουργηθούν φορείς με τη συμμετοχή όλων όσων συμφωνούν για την προώθηση της υλοποίησης όσων προαναφέρθηκαν.

Τελευταία ανανέωση ( 03.02.06 )
 

Οι απόψεις των επισκεπτών
Κώστας Τριγώνης
Τις πιο πειστικές απαντήσεις στο βασικό ερώτημα της Ευρώπολις 'αν έχουν το δικαίωμα να γεράσουν οι άνθρωποι κια να ζήσουν την προ του τέλους ζωή με ανθρώπινη αξιοπρέπεια' μπορούν να τις δώσουν όσοι δεν έχουν ακόμα γεράσει, αλλά ζουν ή έχουν επαφή με ηλικιωμένους ανθρώπους. Τα βιώματα από αυτή τη σχέση κατευθύνουν προς το σωστό δρόμο τις απαντήσεις. Κάθε ευαίσθητος άνθρωπος φυσικά απαντά καταφατικά, αλλά σημασία έχει πως εκφράζει έμπρακτα την όποια ευαισθησία του.
Αυτό που βιώνουν όσοι ασχολούνται και πρακτικά με το θέμα, είναι πως στην Ελλάδα ειδικά, αλλοίμονο σ'αυτούς που φθάνουν στη δύση του βίου τους χωρίς να έχουν εξασφαλίσει την οικονομική επιφάνεια εκείνη που θα μαγνήτιζε το ενδιαφέρον των άλλων να ασχοληθούν μαζί τους. Αλλοίμνο σ'αυτούς που περιμένουν βοήθεια και στοργή από την πολιτεία και διάφορα 'ιδρύματα'. Αλλωστε η 'ιδρυματοποίηση' έχει καταντήσει μια πολύ παρεξηγημένη έννοια στον τόπο μας.
Για την αντιμετώπιση της κατάστασης μπορεί να διατυπωθούν πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις. Ο συγκερασμός όσων απ'αυτές εμπεριέχουν ψήγματα ανθρωπιάς και αλτρουϊσμού, και ο συνδιασμός τους με νομοθετική κατοχύρωση των δικαιωμάτων της Τρίτης Ηλικίας, ίσως ανακουφίσουν σημαντικά το σημερινό, οξύτατο κοινωνικό αυτό πρόβλημα.

Ζήσης Κλαπανάρης
Συμφωνώ απόλυτα με τον αγαπητό κ. Γαλανάκη, τόσο για το σκεπτικό του και την ανάλυσή του, όσο και για τις λύσεις που προτείνει. Είναι πράγματι ίδιον της δίκαιης και ευνομούμενης πολιτείας να μεριμνά και να φροντίζει για όλους τους πολίτες της, όλων ανεξαιρέτως των κοινωνικών τάξεων και των ηλικακών ομάδων, και όχι μόνο των κοινωνικά και οικονομικά ενεργών μελών της. Διαφορετικά δεν πρόκειται για κοινωνία αλλά για εταιρεία, που διανέμει κέρδη μόνο στους μετόχους της. Και ναι μεν στα Γαλλικά οι δύο έννοιες αποδίδονται με τον ίδιο όρο – societe -, η διάκριση ωστόσο υπάρχει, όπως και σε όλες τις γλώσσες του πολιτισμένου κόσμου. Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά για την ευημερία όλων των ατόμων που την αποτελούν, από τη γέννησή τους μέχρι την τελευταία τους πνοή. Όπως ακριβώς μεριμνά για την πρώτη ηλικία, με βρεφονηπιακούς σταθμούς και άλλες διευκολύνσεις και υπηρεσίες - που συγχρόνως, βέβαια, εξυπηρετούν κυρίως τους οικονομικά ενεργούς πολίτες, ώστε να επιδίδονται απερίσπαστοι στις δραστηριότητές τους αντί να ασχολούνται οι ίδιοι με τη φροντίδα των παιδιών τους κατά τη διάρκεια του «ωφέλιμου χρόνου» τους, το ίδιο θα πρέπει να πράττει και με τους ηλικιωμένους και ανήμπορους. Αντί η φροντίδα τους να «βαρύνει» τους κατιόντες συγγενείς τους, τα παιδιά τους ή άλλους, που πρέπει και αυτοί να ζήσουν τη ζωή τους και να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο, μπορεί κάλλιστα να αποτελεί έργο φορέων και ιδρυμάτων που θα χρηματοδοτούνται από την πολιτεία/κοινωνία, μέσω των εισφορών του ενεργού τμήματος του πληθυσμού. Έτσι θα αποφεύγονται κοινωνικά και ηθικά προβλήματα, καθώς και το απαράδεκτο φαινόμενο της «εναπόθεσης» των ανήμπορων υπερηλίκων σε γηροκομεία-αποθήκες, ψυχών τε και σωμάτων. Η κοινωνία πρέπει να εξασφαλίζει την ευημερία όλων, «από το λίκνο μέχρι τον τάφο». Αυτή είναι η φυσική πορεία κάθε ανθρώπου, κι αυτό θα πρέπει να είναι το «αξίωμα». Όπως οι ανάγκες των ατόμων σε κάθε στάδιο της ζωής ικανοποιούνται μέσω μηχανισμών που εντάσσονται στο οικονομικό σύστημα, ακόμη και σε ανεπιθύμητες καταστάσεις όπως η ασθένεια ή ο θάνατος, έτσι και η φροντίδα των υπερηλίκων και ανήμπορων μπορεί να εξασφαλίζεται σε ιδρύματα που αφενός θα παρέχουν τις υπηρεσίες και αφετέρου θα προσφέρουν απασχόληση σε διάφορες ειδικότητες, ανάλογες με των νοσοκομείων, όπου εκτός του νοσηλευτικού προσωπικού χρειάζεται και το βοηθητικό και το τεχνικό. Όσο δε καλύτερα θα λειτουργούν αυτά τα ιδρύματα, τόσο καλύτερα θα εκπληρώνουν την αποστολή τους, και τόσο πιο ελκυστικές θα είναι οι θέσεις απασχόλησης που θα συντηρούνται με τη σωστή λειτουργία τους. Ζητώ συγγνώμη για τη μακροσκελή οικονομιστική ανάλυση, παρόλο που δεν είναι της ειδικότητάς μου, αλλά νομίζω ότι στη σημερινή εποχή είναι η μόνη κατανοητή γλώσσα.

Βασίλης Ορφανός
Η φροντίδα των ηλικιωμένων (εφόσον τη χρειάζονται και εφόσον την επιθυμούν) είναι καταρχήν χρέος των παιδιών τους. Εάν δεν υπάρχουν παιδιά ή για κάποιο λόγο δεν μπορούν ή δε θέλουν να αναλάβουν αυτή τη φροντίδα, τότε χρειάζεται η βοήθεια της κοινωνίας και της πολιτείας..
Γι’αυτό πρέπει να γαλουχούμε τα παιδιά με την ιδέα ότι η φροντίδα των δικών μας ηλικιωμένων είναι ένα ευχάριστο χρέος. Αυτό θα τους το διδάξουμε κυρίως με το δικό μας παράδειγμα στην οικογένειά μας. Παράλληλα το σχολείο οφείλει να διδάξει στους νέους το σεβασμό απέναντι στους ηλικιωμένους, με κατάλληλα κείμενα και σχετικές δραστηριότητες, όμως μακριά από κάθε αίσθημα οίκτου.
Παράλληλα, επειδή οι συνθήκες ζωής αλλάζουν και δεν είναι πάντοτε εύκολο να φροντίσουμε αυτοπροσώπως τους ηλικιωμένους μας, όσο καλή διάθεση κι αν έχουμε, χρειάζεται να ενισχύσουμε τους υπάρχοντες θεσμούς φροντίδας της τρίτης ηλικίας και στην ανάγκη να επινοήσουμε νέους, ώστε ο ηλικιωμένος που έχει ανάγκη από φροντίδα να έχει τη σιγουριά ότι αυτή η φροντίδα θα του παρασχεθεί όπως και όποτε πρέπει.
Συγκεκριμένη πρόταση: Υπό την αιγίδα των κοινωνικών υπηρεσιών των Δήμων να οργανωθούν «δίκτυα προσφοράς στην τρίτη ηλικία» από εθελοντές.


 1 

-->
Προσθέστε την άποψή σας για αυτό το θέμα

Όνομα (απαραίτητο)

E-Mail (απαραίτητο)
Η διεύθυνσή σας θα είναι ορατή μόνο στον διαχειριστή της ιστοσελίδας
Ιστοσελίδα

Η άποψή σας


Μενού
Κεντρική
Ευρώπολις γιατί;
Κρήτη-Ευρώπη
Μίκης Θεοδωράκης
ENISA
50 Χρόνια Ευρώπης
Εκπομπή Αφανείς Ήρωες
Λουξεμβούργο
Κρήτη
Ηράκλειο
ΒΙΚΕΛΑΙΑ Βικέλειος Μορφωτική Εταιρία
Αντισταθείτε
Πρωτοβουλίες
Συνεντεύξεις-Αρθρογραφία-Δημοσιεύματα
Ειδήσεις και νέα
Χρήσιμες ειδήσεις και πληροφορίες
Τρίτη Ηλικία
Sitemap
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Εγγραφή στο Newsletter
 
Τελευταίες ειδήσεις
Δημοφιλή Άρθρα
Ψηφοφορίες
Η άποψή σας για την εκπομπή
 


© europolis 2005