www.friendsofenisa.eu
Η νέα Μάχη της Κρήτης

Η Ευρώπολις υπενθυμίζει ότι η Μάχη της Κρήτης, ήταν πρώτα και πάνω από όλα, η μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των Κρητικών, των Ελλήνων, των Ευρωπαίων και ολων των Ανθρώπων.Μια από τις σύγχρονες Μάχες της Κρήτης, είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα, η μάχη για το δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Νησιωτικής Ευρώπης,να έχει τα ίδια δικαιώματα με την Ηπειρωτική Ευρώπη. Οπως το να φιλοξενεί ένα ΕυρωπαΪκό Οργανισμό, τον ΕΝΙΣΑ, όπως φιλοξενεί τους άλλους 26 η Ηπειρωτική Ευρώπη. Είναι μια μάχη για την αξιοπρέπεια του Ευρωπαίου πολίτη, δηλ. για μια Ευρώπη της συνοχής, της ισόρροπης ανάπτυξης, του αμοιβαίου σεβασμού, του αμοιβαίου συμφέροντος και της αλληλεγγύνης.
 

 

Κεντρική arrow Συνεντεύξεις-Αρθρογραφία-Δημοσιεύματα arrow Οικονομική κρίση. Συνέντευξη με τη κ. Λούκα Κατσέλη
Οικονομική κρίση. Συνέντευξη με τη κ. Λούκα Κατσέλη E-mail
13.04.09
 
Αθήνα, Greece 13/04/2009 21:09 (ΠΑΣΟΚ)

(Ξένη δημοσίευση) - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ - ΠΑΣΟΚ -ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΤΣΕΛΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ «ΕΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ», «ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΗΡΑΚΛΗ ΓΑΛΑΝΑΚΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

    ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 22

    10680 ΑΘΗΝΑ

    ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ TΗΛ. (210)3665414-5

    FAX: (210)3665420

    e-mail :

   

   

    Αθήνα, 13 Απριλίου 2009

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

    ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΤΣΕΛΗ

    ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

    ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

    ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ «ΕΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ», «ΑΦΑΝΕΙΣ ΗΡΩΕΣ»

    ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΗΡΑΚΛΗ ΓΑΛΑΝΑΚΗ

   

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Κυρία Κατσέλη, στην Ελλάδα στην Ευρώπη στην Αμερική και παντού, δεν ξέρω αν υπάρχει μέρος στον κόσμο που να μη γίνεται λόγος για την κρίση και να μην άρχισαν να φαίνονται οι αρνητικές της επιπτώσεις. Τι είναι αυτή η κρίση; Είναι τόσο φοβερή όσο λέγεται;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χρηματοπιστωτική κρίση που ξέσπασε το καλοκαίρι του 2007 και στη χώρα μας έγινε αισθητή ένα χρόνο αργότερα, είναι από τις μεγαλύτερες χρηματοπιστωτικές κρίσεις, θα έλεγα η δεύτερη μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική κρίση τον προηγούμενο αιώνα και από το ’29 είναι η δεύτερη μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση.

    Ήταν όμως προβλεπόμενη. Ήδη από το 2000 υπήρχαν πολλοί μελετητές και πολλοί αναλυτές και πολιτικοί διεθνώς, οι οποίοι είχαν επισημάνει το γεγονός ότι μεγάλες ζώνες στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν μη εποπτευόμενες. και όταν δεν υπάρχει εποπτεία στις αγορές, οι αγορές γίνονται ζούγκλα.

    Αυτό είχε επισημανθεί ήδη από το 1999 όταν στο αμερικανικό Κογκρέσο καταργήθηκαν δύο βασικές διατάξεις. Η μια ήταν μια διάταξη που απαγόρευε μέχρι τότε στις εμπορικές Τράπεζες να ασκούν επενδυτικές υπηρεσίες και η δεύτερη, ένα χρόνο αργότερα, ήταν μια διάταξη η οποία απελευθέρωσε αυτή την αγορά τελείως, έτσι ώστε οι Τράπεζες να μπορούν ανενόχλητα και χωρίς εποπτεία να τιτλοποιούν δάνεια. Δηλαδή να μπορούν να καλύπτουν με εύσχημους τρόπους τους κινδύνους από επισφάλειες δανείων. Αυτές οι δύο αποφάσεις υπήρξαν καθοριστικές, δηλαδή η μη εποπτεία και η δυνατότητα δημιουργίας τοξικών προϊόντων και κατέληξαν στη δημιουργία μιας μεγάλης φούσκας, η οποία τελικά έσκασε το 2007.

    Επομένως, η κρίση δεν υπάρχει αμφιβολία είναι μεγάλη και αυτό που έχει γίνει τώρα και το βιώνουμε, είναι ότι πέρασε από τον χρηματοπιστωτικό τομέα στον πραγματικό τομέα της οικονομίας. Και τώρα, επειδή οι οικονομίες διεθνώς είναι ήδη σε ύφεση, δηλαδή σε αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης, αυτή αρχίζει και επιβαρύνει εκ νέου το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο βλέπει τις επισφάλειες να αυξάνουν, δάνεια να μην πληρώνονται και δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Γιατί κατά τη γνώμη σας δεν λήφθησαν υπόψη αυτές οι επισημάνσεις όταν μάλιστα έρχονταν από έγκυρες πηγές;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Διότι είχαμε αφήσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο να είναι και πολιτικά κυρίαρχο. Κι αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία. Δηλαδή, όταν σε ένα σύστημα, διεθνές σύστημα, ο ένας παίκτης είναι πάρα πολύ δυνατός και έχει μαζέψει πολλά χρήματα και πολλή εξουσία, ουσιαστικά ηγεμονεύει και των άλλων φορέων και κυρίως στο πολιτικό σύστημα.

    Δηλαδή, όταν το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο ήταν ανεξέλεγκτο, μάζεψε πάρα πολλή εξουσία και πόρους και, ουσιαστικά, επέβαλε τους κανόνες του και σε κυβερνήσεις και σε ρυθμιστικούς παράγοντες της αγοράς. Θα έλεγα, ακόμη και οι ίδιες οι εταιρείες που, υποτίθεται, ήταν εκεί για να αξιολογούν την πιστοληπτική ικανότητα κάθε Τράπεζας. Και αυτές δυστυχώς πιάστηκαν στον ύπνο, για να μην πω ότι και αυτές είχαν γίνει τελικά κομμάτι του ίδιου του παιχνιδιού?

    Μην ξεχνάμε ότι το σκάνδαλο της Enron ξέσπασε λίγα χρόνια πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση και τι ήταν το σκάνδαλο της Enron; Ήταν ότι η εταιρεία η οποία, υποτίθεται, έπρεπε να εξετάζει τις λογιστικές καταστάσεις μεγάλων εταιρειών, ήταν και αυτή μέσα στο παιχνίδι.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στη ζωή μας και στη ζωή των λαών και των κρατών, είναι ικανή να μας οδηγήσει ακόμα και σε πολεμικές συγκρούσεις όπως έγινε μετά το 1929;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Δεν θα έλεγα ότι αυτή τη στιγμή το αποτέλεσμα αυτής της κρίσης θα είναι αναγκαστικά ο πόλεμος. Αυτό που προέχει είναι οι κυβερνήσεις και το πολιτικό σύστημα να βγάλει τα σωστά συμπεράσματα και να πάρει τις σωστές αποφάσεις. Φοβάμαι ότι ακόμα οι πολιτικές ηγεσίες φαίνονται αδύναμες -κυρίως στην Ευρώπη- να πάρουν τα μηνύματα και πραγματικά να δράσουν συντονισμένα και τολμηρά.

    Και αυτό συμβαίνει γιατί, ειδικά στην Ευρώπη, αυτή τη στιγμή έχουμε 20 από τις 27 κυβερνήσεις να είναι συντηρητικές κυβερνήσεις, οι οποίες μέχρι προ ολίγου πρέσβευαν την αυτορύθμιση των αγορών. Δηλαδή, ότι τελικά δεν υπάρχει ανάγκη το πολιτικό σύστημα να εποπτεύει τις αγορές και, επομένως, είναι πολύ δύσκολο σε συντηρητικές κυβερνήσεις να πάρουν τα δραστικά και αναγκαία μέτρα που απαιτούνται για τη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Γι΄ αυτό αυτές οι ευρωεκλογές έχουν τεράστια σημασία για την Ευρώπη.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Είδαμε ότι λάβατε μέρος με τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς τον κ. Γεώργιο Παπανδρέου σε μια συνάντηση με διαπρεπείς οικονομολόγους της ΗΠΑ και στη συνάντηση εργασίας της Επιτροπής Στίγκλιτς που συνέταξε το μνημόνιο με την πρόταση για την έξοδο από την κρίση. Δύο μέρες μετά έγινε η συνάντηση των G-20, υπάρχει συμπόρευση, κοινή πρόταση ή πρόκειται για δύο διαφορετικές προτάσεις εξόδου από την κρίση;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Κοιτάξτε, υπάρχουν κάποια κοινά σημεία και υπάρχουν και διαφορετικές προτάσεις. Οι προτάσεις της «Επιτροπής Στίγκλιτς», που ουσιαστικά είναι μια πρόταση της Σοσιαλιστικής Διεθνούς υπό την Προεδρία του Γιώργου του Παπανδρέου, είναι πολύ πιο τολμηρή και κατά τη γνώμη μου προς τη σωστή κατεύθυνση. Ποια είναι η βασική διαφορά; Το G-20 δηλαδή οι χώρες των 20, οι οποίες αποτελούνται από τις αναπτυγμένες χώρες και μερικές από τις πιο σημαντικές αναδυόμενες οικονομίες όπως είναι η Κίνα, η Βραζιλία, η Ινδία και άλλες, συναντήθηκαν και πήραν κάποιες αποφάσεις. Ποιες ήταν οι αποφάσεις τους; Κυρίως, να βάλουν κάποιους ελέγχους στους φορολογικούς παραδείσους και να βάλουν χρήματα, να δώσουν χρήματα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έτσι ώστε σε περίπτωση που μια χώρα αντιμετωπίζει προβλήματα να μπορεί εύκολα να κάνει άντληση ρευστότητας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

    Αυτό όμως δεν απαντάει στα αίτια της κρίσης και εμείς θα θέλαμε -και αυτό προτείναμε- το διεθνές σύστημα, οι χώρες να πάρουν πολύ πιο δραστικά μέτρα. Και τι προτείνουμε. Προτείναμε πρώτα-πρώτα μέτρα, που θα προωθήσουν ένα πολύ πιο τολμηρό και ρυθμιστικό πλαίσιο για τους χρηματοπιστωτικούς Οργανισμούς. Και, μάλιστα, προτείναμε τη συγκρότηση ενός διεθνούς Οργανισμού για τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, όπως είχαν προτείνει τα Ηνωμένα Έθνη ήδη από το 2000, έτσι ώστε να υπάρχει ρύθμιση σε όλο τον κόσμο των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών.

    Αυτό είναι μια μεγάλη διαφορά. Η δεύτερη είναι ότι οι G-20 δεν λένε τίποτε για το ποιος θα σηκώσει το φορτίο, το βάρος, από αυτή την κρίση. Εμείς λέμε ότι αυτό το βάρος δεν πρέπει να το σηκώσουν οι εργαζόμενοι και οι μισθωτοί, γι΄ αυτό προτείνουμε συντονισμένα μέτρα και άμεσα μέτρα στήριξης της πραγματικής οικονομίας με συγκεκριμένες επενδύσεις. Επενδύσεις προς την κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και επενδύσεις στην απασχόληση, επενδύσεις για τη στήριξη της απασχόλησης, για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και επενδύσεις για την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την επανακατάρτιση. Δηλαδή, ότι η έξοδος από την κρίση πρέπει να γίνει με συντονισμένα μέτρα αύξησης των δημοσίων επενδύσεων σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα.

    Επειδή όπως ξέρετε υπήρχε μια διαφωνία μεταξύ της Αμερικής και των ευρωπαϊκών χωρών, το G-20 δεν κατόρθωσε να πάρει απόφαση για την ανάγκη μιας συντονισμένης πολιτικής επέκτασης των δημοσίων επενδύσεων.

    Το τρίτο που είπαμε και όπου διαφέρουν οι προτάσεις μας από τις προτάσεις των G-20 ήταν ότι η κρίση αυτή πρέπει να αποτελέσει έναυσμα για μια αλλαγή στους θεσμούς της διεθνούς διακυβέρνησης.

    Αυτή τη στιγμή ο τρόπος που έχει οργανωθεί η παγκόσμια διακυβέρνηση από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα, είναι ουσιαστικά μέσω του ΟΗΕ, που είναι πολύ αδύνατος και μέσω δύο βασικών Οργανισμών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Διεθνούς Τράπεζας, οι οποίοι όμως έχουν ένα πολύ εξειδικευμένο ρόλο. Και στον μεν έναν ηγεμονεύει η Αμερική, στον άλλον η Ευρώπη.

    Εμείς είπαμε ότι πρέπει να γίνει ένας εκδημοκρατισμός, αν μπορούμε να πούμε, των θεσμών της διεθνούς διακυβέρνησης. Ότι πρέπει να υπάρξει αλλαγή και εκπροσώπηση των χωρών και των αναδυομένων και των αναπτυσσομένων στους διεθνείς αυτούς Οργανισμούς, έτσι ώστε πραγματικά τα συμφέροντά τους να λαμβάνονται υπόψη και να δημιουργηθούν καινούριοι θεσμοί. Όπως αυτός που σας είπα για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε διεθνές επίπεδο, όπως και ένας θεσμός για την ανάπτυξη, τη διεθνή ανάπτυξη και το περιβάλλον, που ούτε αυτό υπάρχει, έτσι ώστε να καλυφθούν και να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε σαν διεθνή κοινωνία τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας.

    Άρα οι βασικές μας διαφορές αν θέλετε από τις αποφάσεις που πήραν ήταν αποφάσεις που έχουν να κάνουν με το ρυθμιστικό πλαίσιο διεθνώς για τις χρηματοπιστωτικές αλλαγές, δεύτερο, το πώς θα βγούμε από την ύφεση με συντονισμένες πολιτικές επενδύσεων -ιδιαίτερα στο χώρο της εξοικονόμησης ενέργειας- και, τρίτο νέοι θεσμοί και αναμόρφωση υπαρχόντων θεσμών για μια πιο δημοκρατική παγκόσμια διακυβέρνηση.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Οι προτάσεις και τα μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης βρίσκονται σε καλό δρόμο. Είδαμε στην «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» τη Γαλλίδα Υπουργό Οικονομίας να υποδεικνύει στην Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιρλανδίας, διότι τόσο η Ιρλανδία όσο και η Ελλάδα βρισκόμαστε σε επιτήρηση.

    Ο Υπουργός Οικονομίας ο κ. Γιάννης Παπαθανασίου είπε ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι το 2004 περιορίστηκαν στο να αναπαραγάγουν ένα άρρωστο κρατικοδίαιτο μοντέλο ανάπτυξης, υποστηρίζοντας ότι όλα όσα αποδυναμώνουν σήμερα τις αντοχές της οικονομίας απέναντι στην κρίση, οφείλονται στα λάθη και στις παραλείψεις του παρελθόντος. Τι έχετε να πείτε γι΄ αυτό κα Κατσέλη;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Κοιτάξτε, δεν νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη να σας πω ότι διαφωνώ ριζικά με τη θέση του κ. Παπαθανασίου, αλλά και της Γαλλίδας Υπουργού Οικονομικών. Πρώτα-πρώτα, νομίζω ότι ο κόσμος ξέρει ότι παρά τα όποια λάθη του η περίοδος διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ συνδέθηκε με μεγάλα έργα, με μεγάλες επενδύσεις, με την είσοδο της χώρας μας στην ΟΝΕ και με μια σειρά βήματα, τόσο εκσυγχρονισμού όσο και αναδιάρθρωσης της οικονομίας μας, που ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση.

    Εγώ είμαι η πρώτη που λέω ότι πρέπει να είμαστε ανοικτοί, να δούμε τα λάθη μας ή τις παραλείψεις μας και να προχωρήσουμε αυτή τη στιγμή συντονισμένα και συγκροτημένα μπροστά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι, αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, αυτή η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και αυτό είναι το πρόβλημα, αντιμετώπισης των προκλήσεων της κρίσης. Αντίθετα μένει, προσηλωμένη σε μια φορολογική πολιτική που μεταθέτει όλα τα βάρη στους εργαζόμενους, στους συνταξιούχους, στα μεσαία και στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, με αποτέλεσμα η οικονομία να βυθίζεται ακόμα πιο βαθιά στην κρίση.

    Και θα σας έλεγα τέσσερις βασικές αποφάσεις, η κατευθύνσεις πολιτικής της κυβέρνησης στην οποία είμαστε αντίθετοι και θα σας πω και τις δικές μας εναλλακτικές:

    Η πρώτη ήταν ότι όσον αφορά στο φορολογικό. Εάν θυμάστε από το 2004 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μείωσε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες τους φορολογικούς συντελεστές για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις Τράπεζες με αποτέλεσμα και για τα νομικά πρόσωπα γενικότερα.

    Αυτό ουσιαστικά ήταν ένα μεγάλο δώρο για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις Τράπεζες, με αποτέλεσμα να χάσει 4,5 δις έσοδα ο δημόσιος προϋπολογισμός. Λίγα χρόνια αργότερα κατάργησε το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας που και αυτός επιβαρύνει τους μεγαλοϊδιοκτήτες. Κατάργησε, ουσιαστικά, το φόρο κληρονομιάς και γονικών παροχών, ακόμα και για τις μεγάλες κληρονομιές, που και αυτό ήταν ένα μέτρο που ευνοούσε αυτούς που είχαν μεγάλες ιδιοκτησίες, με αποτέλεσμα να χάσει ακόμη περισσότερα έσοδα.

    Και πώς τα μάζεψε αυτά τα έσοδα που δεν μπόρεσε να μαζέψει; Αρχίζοντας να ρίχνει όλα τα βάρη στη μέση ελληνική οικογένεια. Αυξάνοντας το ΦΠΑ, αυξάνοντας δύο φορές και τρεις φορές τη φορολογία στα τσιγάρα, στα ποτά, στους έμμεσους φόρους κατανάλωσης. Επέβαλλε το ΕΤΑΚ, το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων, που πλήττει όλους τους μικροϊδιοκτήτες και αυτούς που έχουν μια δεύτερη κατοικία -μικρή η μεγάλη, οτιδήποτε κτίσμα- και τελικά έφτασε τώρα, πριν ένα μήνα, να παγώνει και να βάζει έκτακτη εισφορά πάλι στους εργαζόμενους?

    Επομένως, αυτή η φοροεπιδρομή που έγινε στα μεσαία στρώματα αύξησε το φορολογικό βάρος των στρωμάτων εκείνων που στηρίζουν την αγορά και είχε ως αποτέλεσμα να μειώνεται η ζήτηση, να μπει η οικονομία, ακόμα και πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση, σε μια τροχιά οικονομικής επιβράδυνσης και τα νοικοκυριά να μην τα βγάζουν πια πέρα.

    Οι μισθοί είναι σχεδόν καθηλωμένοι? Επομένως, με αύξηση της φορολογίας, αύξηση υπερβολική της ακρίβειας και ουσιαστικά στάσιμους μισθούς, πολλά νοικοκυριά έφτασαν σε αδιέξοδο και στράφηκαν στον δανεισμό. Άρα η πρώτη μεγάλη στρεβλή επιλογή οικονομικής πολιτικής ήταν η φορολογική πολιτική.

    Δεύτερον, αυτό που έκανε ήταν ότι ουσιαστικά απαξίωσε όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς σε όλες τις αγορές και γι’ αυτό είχαμε και την ακρίβεια σαν κυρίαρχο στοιχείο. Ως Ελλάδα γίναμε η τρίτη πιο ακριβή χώρα σε βασικά τρόφιμα μέσα στην Ευρώπη!... Η Αθήνα ειδικά και τα μεγάλα αστικά κέντρα, είμαι σίγουρη και στο Ηράκλειο όπως και σε άλλες πόλεις, ανέβηκαν οι τιμές σε πρωτοφανή επίπεδα. Γιατί αν δείτε, σε βασικά είδη διατροφής, δύο με τρεις επιχειρήσεις έχουν περίπου το 80% με 90% της αγοράς, αυτές έχουν ένα μεγάλο μέρος και του εισαγωγικού εμπορίου κι όταν δεν ασκείς έλεγχο στην αγορά είναι φυσικό να έχεις εναρμονισμένες πρακτικές, σχηματισμό «καρτέλ», δηλαδή.

    Αυτή η κατάργηση των ελέγχων έγινε και στο φορολογικό σύστημα. Απαξιώθηκαν όλοι οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί, δήθεν για να βοηθήσουμε την αγορά. Τα αποτελέσματα ήταν καταστρεπτικά τόσο για την ακρίβεια που, όπως είδαμε, αυξήθηκε πολύ όσο και για τα έσοδα που πατώσανε.

    Η τρίτη εγκληματική επιλογή αυτής της κυβέρνησης, ήταν η απουσία οποιουδήποτε αναπτυξιακού σχεδιασμού. Κοιτάξτε, επειδή μιλάω σε ραδιόφωνο της Κρήτης, έχει σημασία να το πούμε: Οι χώρες γύρω μας, στην ευρύτερη περιοχή μας αναπτύσσονται κι εκείνες και πολλές απ’ αυτές τις χώρες ακολουθούν τα ίδια βήματα τα δικά μας και είναι πολύ πιο φθηνές. Και στον τουρισμό και στα προϊόντα τους κτλ.

    Όταν λοιπόν εμείς δεν κάνουμε βήματα αναδιάρθρωσης της παραγωγής μας, χάνουμε συνεχώς μερίδιο. Μερίδια στις εξαγωγές μας, στις διεθνείς αγορές αλλά και στο εσωτερικό της χώρας μας. Κι έχουμε φτάσει να εισάγουμε τρόφιμα από όλες τις χώρες της γειτονιάς μας και στον τουρισμό να χάνουμε συνέχεια μερίδιο!...

    Λοιπόν, πρέπει ως χώρα ν’ αντιληφθούμε ότι πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη αναδιάρθρωση της παραγωγής μας προς προϊόντα υψηλότερης προστιθέμενης αξίας και προς υπηρεσίες ποιότητας. Γι’ αυτό, ως ΠΑΣΟΚ προτάσσουμε μια αναπτυξιακή στρατηγική που την λέμε «Πράσινη Ανάπτυξη», που δε θα πει μόνο σεβασμός στο περιβάλλον. Είναι ανάπτυξη προς νέες υπηρεσίες και προϊόντα στον αγροτικό τομέα, στην κτηνοτροφία, στην ιχθυοκαλλιέργεια, στον τουρισμό, στις υπηρεσίες, με επίκεντρο την αλλαγή του ενεργειακού σχεδιασμού για να πάμε προς ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά με στόχο να κλείσουμε το μεγάλο έλλειμμα του ισοζυγίου των εξωτερικών μας συναλλαγών και να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα.

    Αυτή την απόφαση πρέπει να την μετουσιώσεις στην πράξη. Κι εδώ έχουμε μια κυβέρνηση που, 5 χρόνια, ουσιαστικά άφησε τις δημόσιες επενδύσεις να μειώνονται. Και τώρα μέσα στην κρίση έχουμε τις δημόσιες επενδύσεις το 2009, στον προϋπολογισμό, να μειώνονται αντί ν’ αυξάνονται. Κι εμείς λέμε ότι έπρεπε εδώ και πολύ καιρό, και αν όχι πριν δυο τρία χρόνια τώρα, έστω, την τελευταία στιγμή, να υπάρχει με σοβαρότητα ένας προγραμματισμός, ένα μεσοπρόθεσμο ρεαλιστικό πρόγραμμα επενδύσεων και έργων στην περιφέρεια σε όλη την Ελλάδα για την δημιουργία θέσεων εργασίας και την αναδιάρθρωση της παραγωγής.

    Κι εμείς καταθέσαμε τις προτάσεις μας για όλους τους τομείς που εμπλέκονται βασικά σ’ αυτό το νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Γι’ αυτό έχουμε τα χρήματα, έχουμε ένα ΚΠΣ, το ΕΣΠΑ, (Ειδικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς) 2007-2013 στο οποίο αυτή η κυβέρνηση ενώ είμαστε στον 3ο χρόνο, 3ο μήνα, δεν έχει εκταμιεύσει ούτε ένα ευρώ!

    Αυτά τα πράγματα, τα άμεσα μέτρα στήριξης της πραγματικής οικονομίας. το αναπτυξιακό σκέλος, η απουσία ελέγχων είναι τρία εγκλήματα που οδήγησαν τη χώρα σ’ αυτή την κρίση. Και πάνω απ’ αυτό έρχεται και η χρηματοπιστωτική κρίση και κλείνει η στρόφιγγα των πιστώσεων και αντί η κυβέρνηση να δει και ν’ ακολουθήσει τις προτάσεις μας για να διοχετεύσει ρευστότητα κατ’ ευθείαν στην αγορά, πάει και δίνει ένα πακέτο 28 δις στις Τράπεζες που ακόμα το ψάχνουν?

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Κυρία Κατσέλη, μεταξύ των ακροατών μας, των φίλων της εκπομπής, υπάρχουν επιχειρηματίες και ασφαλισμένοι. Οι επιχειρηματίες μας έχουν πει σ’ αυτό το στούντιο ότι δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με την πορεία του ΤΕΜΠΜΕ και τις Τράπεζες και πολλοί διερωτώνται πού πήγαν τα 28 δις. Απ’ την άλλη μεριά οι ασφαλισμένοι έχουν σοβαρό πρόβλημα, ορισμένοι μιλούν για καταλήστευση, οι προσδοκίες ορισμένων για εφάπαξ και περίθαλψη εξανεμίζονται, τι θα μπορούσε λοιπόν να κάνει για τους μεν και για τους δε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για να νιώσουν οι άνθρωποι καλύτερα, για να επαναφέρει το αίσθημα της ασφάλειας, του δικαίου και της αξιοπρέπειας και του επιχειρούντα αλλά και του ασφαλισμένου;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Κοιτάξτε, οι επιχειρηματίες έχουν αυτή τη στιγμή πάρα πολλά προβλήματα και κάποιος ο οποίος πάει να στήσει μια επιχείρηση στην Ελλάδα, από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη, κατ' αρχήν πρέπει να είναι ήρωας. Και θα ξεκινούσα απ’ αυτό, πέρα από τη ρευστότητα, ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο που διέπει αδειοδοτήσεις και λειτουργία επιχειρήσεων είναι ό,τι πιο δαπανηρό και αδιαφανές που υπάρχει σε όλη την Ευρώπη.

    Επομένως, πρώτη προτεραιότητα και ελπίζω σύντομα να καταθέσουμε πολύ συγκεκριμένες προτάσεις, είναι η απλούστευση όλου του ρυθμιστικού πλαισίου που διέπει τη σύσταση και λειτουργία μιας επιχείρησης με εχέγγυα και διαφάνεια αλλά και μία απλούστευση, έτσι ώστε κάποιος ο οποίος θέλει να επενδύσει να μη γίνεται θύμα μιας γραφειοκρατίας.

    Το δεύτερο είναι το ζήτημα της ρευστότητας το οποίο θέσατε. Για τα 28 δις όπως ξέρετε οι Τράπεζες αυτή τη στιγμή, -και μάλιστα σήμερα βγήκε ο κ. Παπαθανασίου είχε μια συνάντηση με το Συμβούλιο εποπτείας των Τραπεζών και βλέπω στη δήλωσή τους ότι κύκλοι του οικονομικού επιτελείου διαβλέπουν το ενδεχόμενο ανακατανομής κεφαλαίων απ’ το σκέλος των εγγυήσεων ύψους 15 δις προς τα άλλα σκέλη του σχεδίου.

    Όπως ξέρετε, για τα 28 δις, 15 δις ήταν εγγυήσεις, 5 δις ήταν αγορά προνομιούχων μετοχών και 8 δις ήταν ουσιαστικά έκδοση ελληνικών ομολόγων. Εμείς, από τη στιγμή που είδαμε το σχέδιο αυτό, είχαμε πει στην κυβέρνηση ότι το Δημόσιο αφήνει παντελή ευχέρεια στις Τράπεζες ν’ ανακατανείμουν, ουσιαστικά, το συνολικό ποσό αυτών των 23 ευρώ κατά το δοκούν, μεταξύ εγγυήσεων του ελληνικού Δημοσίου και ανταλλαγής τίτλων. Αυτό ακριβώς γίνεται.

    Αυτές τις εγγυήσεις οι Τράπεζες δεν τους συμφέρει να τις χρησιμοποιήσουν και γι’ αυτό δεν έχουν χρησιμοποιήσει αυτό το σκέλος των εγγυήσεων των 15 δις. Έχουν χρησιμοποιήσει τα άλλα δύο σκέλη, δηλαδή περίπου 10 από τα 28 δις. Τα άλλα είναι στα αζήτητα? Κι από αυτά τα 10 δις τα χρησιμοποιούν διότι μπορούν να βγάλουν, έτσι όπως είναι στημένο το πρόγραμμα, κέρδη παίζοντας μεταξύ των διαφορών επιτοκίου.

    Άρα, ουσιαστικά, χρησιμοποιούν αυτό το πακέτο κυρίως για την δική τους ρευστότητα και για την δική τους κερδοφορία. Το τελευταίο που εγγυώνται είναι ότι αυτό θα πάρει πραγματικά ως ρευστότητα σ’ αυτούς που το έχουν ανάγκη. Γι ‘αυτό εμείς τότε -και επαναλαμβάνουμε και τώρα- είχαμε κάνει μια πρόταση ν’ ακολουθήσει η Ελλάδα και η ελληνική κυβέρνηση αυτό που έγινε σε άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, η Ισπανία και άλλες. Να φτιαχτεί δηλαδή ένα Ταμείο Αναχρηματοδότησης όπου αντί να δίνεις λεφτά ως λευκή επιταγή στις Τράπεζες, αυτά για να τα πάρει η Τράπεζα, να πρέπει να καταθέσει σ’ αυτό το Ταμείο ισόποση αξία νέων δανείων ή αναχρηματοδοτούμενων δανείων προς την πραγματική οικονομία.

    Δηλαδή, να γίνει ένα δεσμευτικό πλαίσιο διοχέτευσης της ρευστότητας στις επιχειρήσεις που το έχουν ανάγκη. Δεν μας άκουσε η κυβέρνηση!... Είχαμε καταθέσει τη συγκεκριμένη πρόταση -αυτό έκανε κι ο Σαρκοζί στη Γαλλία- δεν μας άκουσε και, τώρα ουσιαστικά, παρακαλούν να πάει η ρευστότητα στην αγορά.

    Τώρα για το ΤΕΜΠΜΕ που είπατε, το ίδιο πρόβλημα. Η κυβέρνηση είχε μια σωστή ιδέα, να ενεργοποιήσει το ΤΕΜΠΜΕ. Αλλά το ΤΕΜΠΜΕ έτσι όπως το ενεργοποίησε, δεν πάει σ’ αυτούς που το έχουν ανάγκη. Γιατί; Διότι είχε βάλει όρους στην α’ φάση -τώρα πάει να τους αλλάξει- Αλλά πάλι προς την λάθος κατεύθυνση. Καταργεί την επιδότηση επιτοκίου. Οι όροι με τους οποίους λειτουργούσε το ΤΕΜΠΜΕ μέχρι τώρα ήταν απαγορευτικοί, διότι είχε βάλει 3 χρόνια κερδοφορίας για μια επιχείρηση. Και μια επιχείρηση η οποία είχε πρόβλημα, δεν τον κάλυπτε αυτό τον όρο. Δεύτερον, τα κεφάλαια που είχαν βάλει μέσα στο ΤΕΜΠΜΕ ήταν πολύ λίγα και, επομένως, η ζήτηση ήταν πολύ μεγαλύτερη.

    Και τρίτον, οι Τράπεζες οι ίδιες δεν είχαν κανένα κίνητρο οι ίδιες να κάνουν το ΤΕΜΠΜΕ να λειτουργήσει, με αποτέλεσμα να στέλνουν τους πελάτες τους να πάνε ή στην Αγροτική ή στην Εθνική να πάρουν ΤΕΜΠΜΕ και να τους λένε «ελάτε να με ξεπληρώσετε ή εμένα ή να κάνετε κατάθεση αυτού του ποσού αντί να το χρησιμοποιήσετε για τις δικές σας πραγματικές ανάγκες».

    Αυτοί που το είχαν ανάγκη -και μπορούμε να ρωτήσουμε πολλούς επιχειρηματίες που πραγματικά έχουν ανάγκη αυτή την ρευστότητα- δεν είχαν τη δυνατότητα να πάρουν λεφτά από το ΤΕΜΠΜΕ. Εμείς κάναμε ειδικές προτάσεις για τριπλασιασμό του κεφαλαίου του ΤΕΜΠΜΕ, για συγκεκριμένα κριτήρια σε ποιους έπρεπε κατά προτεραιότητα να πάνε αυτά τα χρήματα, για αλλαγή των όρων ώστε, πραγματικά, οι Τράπεζες να έχουν και κάποιο κίνητρο να ενεργοποιήσουν το ΤΕΜΠΜΕ ώστε να ωφεληθούν οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις για τις οποίες προοριζόταν.

    Αυτά είναι κάποιες από τις προτάσεις μας και τις σκέψεις μας. Αλλά εχει πολύ μεγάλη σημασία -και εμένα μου κάνει εντύπωση- γιατί αυτές οι προτάσεις δεν υιοθετούνται ή τουλάχιστον δεν συζητιούνται πιο σοβαρά όταν λαμβάνονται μέτρα και πάντοτε βλέπουμε το ίδιο σκηνικό? Να λαμβάνονται μέτρα τα οποία είναι ελλιπώς σχεδιασμένα, τα οποία δεν έχουν αντικείμενο συζήτησης και μελέτης και μετά από τρεις, πέντε ή έξι μήνες να πρέπει να τ’ αλλάζουμε ακριβώς επειδή δεν έχουν αποδώσει.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Και με τ’ Ασφαλιστικά Ταμεία;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Στα Ασφαλιστικά Ταμεία είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα. Είναι η ίδια προχειρότητα, η ίδια έλλειψη σοβαρότητας και αξιοπιστίας. Έγινε η ενοποίηση? Πρώτα-πρώτα το κράτος χρωστάει πάρα πολλά στα Ασφαλιστικά Ταμεία. Όπως χρωστάει και στους επιχειρηματίες, στους προμηθευτές, νοσοκομείων, στους κατασκευαστές, σε εξαγωγικές επιχειρήσεις κτλ., χρωστάει και στ’ Ασφαλιστικά Ταμεία και δεν τα δίνει!

    Διότι το ίδιο το κράτος δεν έχει βάλει το μαγαζί του σε τάξη. Και θέλω να επανέλθουμε σ’ αυτό γιατί αυτό το θεωρώ πρώτη προτεραιότητα. Έγινε μια ενοποίηση Ταμείων χωρίς πραγματικές μελέτες για το τι σημαίνει αυτό για την βιωσιμότητα των Ταμείων. Και επειδή δεν υπάρχει σωστός ελεγκτικός μηχανισμός για τα έξοδα των Ταμείων και ουσιαστικά δεν υπάρχει αποτελεσματική και διαφανής διαχείριση του δημοσίου χρήματος, καλούνται τα Ταμεία να πληρώσουν απίθανες τιμές για προμήθειες. Τέσσερις φορές πάνω απ’ ό,τι το ίδιο προϊόν κοστίζει στην Ευρώπη πληρώνουν, με αποτέλεσμα οι δαπάνες να αυξάνονται πάρα πολύ, ανεξέλεγκτα και το ίδιο το Ταμείο να υποχρηματοδοτείται.

    Να σας πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που σήμερα το πρωί ήρθε στην αντίληψή μου: Στο ΙΚΑ π.χ. και τα άλλα Ασφαλιστικά Ταμεία, πληρώνουν για τα διάφορα νοσοκομεία, για τα stent σε μια επέμβαση καρδιάς. Στην Γερμανία ένα stent με επικάλυψη στοιχίζει 800 με 1.000 ευρώ. Στην Ελλάδα το πουλάνε 4.200 ευρώ!... Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Κανένας έλεγχος?

    Το ΙΚΑ, υποτίθεται για να βάλει κάποιον φραγμό σ’ αυτή την απίθανη διαρροή πόρων βάζει ένα πλαφόν 3.000€. Όλοι πήγαν στα 2.950€, ενώ στη Γερμανία ήταν 1.000€. Δεν υπάρχει δηλαδή ένα σύστημα πραγματικά αποτελεσματικής και διαφανούς διαχείρισης. Δεν υπάρχει μια σοβαρή Επιτροπή ελέγχου, τιμολόγησης, των προμηθειών στα νοσοκομεία. Τα Ασφαλιστικά Ταμεία πληρώνουν δεξιά κι αριστερά και κάποιοι ωφελούνται και κερδίζουν.

    Αυτό πού καταλήγει, για να μην φανεί μόνο καταγγελτικό: Αυτό καταλήγει στο ότι, κατά τη γνώμη μου και κατά τη γνώμη του κόμματός μας, είναι πρώτη προτεραιότητα να βάλουμε το μαγαζί που λέγεται δημόσιος τομέας σε τάξη, με δημοσιονομικό έλεγχο, με διαφάνεια και λογοδοσία.

    Αυτή είναι μια μεγάλη προτεραιότητα. Είναι ντροπή να είμαστε πίσω από το Κόσοβο, από τη Σερβία, από την Αλβανία σε θέματα διαχείρισης ελέγχου, διαφάνειας και λογοδοσίας στο δημόσιο τομέα, σε όλα τα επίπεδα! Και γι΄ αυτό εμείς έχουμε καταθέσει και καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις Και ξεκινώντας από εκεί θα βρεθούν και τα λεφτά να στηρίξουμε πραγματικά την αναπτυξιακή μας πρόταση και την πρόταση για κοινωνική συνοχή.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Δεν φοβάστε μήπως σας κατηγορήσουν για κρατισμό, όπως το έχουν ήδη κάνει;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Νομίζω ότι ο οποιοσδήποτε αυτή τη στιγμή, αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι κρατισμός να πεις ότι θέλω διαφάνεια, λογοδοσία και έλεγχο στο δημόσιο τομέα, προς Θεού!, η ένα αντικειμενικό δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα. Είναι σοβαρότητα και αξιοπιστία.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Είσαστε υπέρ της πράσινης ανάπτυξης. Η Κρήτη κινδυνεύει από ερημοποίηση στο μέλλον αλλά θα μπορούσε να γίνει επίσης και ένα νησί που διαθέτει ήλιο και αέρα, ένα κέντρο ανανεώσιμων πηγών ενέργειας;

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Απολύτως. Η Κρήτη, κοιτάξτε αυτό που δεν έχουμε καταλάβει και δεν το έχουμε πει δυνατά στον κόσμο, είναι ότι οι διεθνείς εκτιμήσεις είναι ότι στη Νότιο Ευρώπη και στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια μέχρι το 2050 θα ανέβει η θερμοκρασία.

    Αυτό, ανεβαίνοντας η θερμοκρασία, έτσι όπως υπολογίζουν κατά τέσσερις βαθμούς, αυτό θα αλλάξει, θα έχουμε τρομακτικά προβλήματα εάν δεν πάρουμε αμέσως μέτρα. Θα έχουμε τρομακτικά προβλήματα και ερημοποίησης, έλλειψης νερού που ήδη υπάρχει, μεταβολών του κλίματος, απότομων μεταβολών. Και είδαμε ήδη στην Ηλεία τους μεγάλους αυτούς ανεμοστροβίλους και η Κρήτη, επειδή είναι στο νότιο μέρος, θα είναι ένα από τα θύματα αυτής της μεγάλης κλιματικής αλλαγής.

    Επομένως όλοι μας -είναι εθνικό στοίχημα αυτό, δεν είναι μόνο για ένα κόμμα- πρέπει να κάνουμε τη μεγάλη στροφή που χρειάζεται και να συμβάλουμε και εμείς στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής με στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Και η στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι και πηγή πλούτου. Ειδικά για την Ελλάδα και για την Κρήτη που είμαστε η χώρα και η Κρήτη η περιοχή με πάρα πολύ πλούσιο αποθεματικό σε ηλιακή ενέργεια, σε άνεμο -θα έλεγα και σε γεωθερμία σε άλλα μέρη της χώρας μας- τις οποίες πρέπει να τις αξιοποιήσουμε. Και από αυτή την αξιοποίηση θα υπάρχει και θετικό οικονομικό αποτέλεσμα καθώς οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι πια μόνο δραστηριότητες προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά και δραστηριότητες που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και συμβάλλουν στην καινοτομία, στην τεχνολογική ανάπτυξη και στην ανταγωνιστικότητα του τόπου μας.

    Και αυτό πρέπει να συνδεθεί με αναπτυξιακές παρεμβάσεις στην ίδια την Κρήτη. Και θα σας πω, επειδή έτυχε να ήμουν στην Κρήτη πέρσι, δεν είναι δυνατόν π.χ. ένας πανέμορφος τόπος όπως η Κρήτη να έχει ένα δρόμο από τα Χανιά μέχρι το Ρέθυμνο, που να είναι λαιμητόμος?

    Χρειάζονται μεγάλες παρεμβάσεις και στις υποδομές της και στον τουρισμό της -ποιοτικό τουρισμό και ανανεώσιμες πηγές- και αναδιάρθρωση και στήριξη της αγροτικής της παραγωγής. Ουσιαστικά η Κρήτη πρέπει να είναι πρότυπο της πράσινης ανάπτυξης που ονειρευόμαστε.

    Η. ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ: Κυρία Κατσέλη σας ευχαριστώ για το χρόνο που μας αφιερώσατε και για τις πολύτιμες απαντήσεις που μας δώσατε.

    Λ. ΚΑΤΣΕΛΗ: Να είσαστε καλά.
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Μενού
Κεντρική
Ευρώπολις γιατί;
Κρήτη-Ευρώπη
Μίκης Θεοδωράκης
ENISA
50 Χρόνια Ευρώπης
Εκπομπή Αφανείς Ήρωες
Λουξεμβούργο
Κρήτη
Ηράκλειο
ΒΙΚΕΛΑΙΑ Βικέλειος Μορφωτική Εταιρία
Αντισταθείτε
Πρωτοβουλίες
Συνεντεύξεις-Αρθρογραφία-Δημοσιεύματα
Ειδήσεις και νέα
Χρήσιμες ειδήσεις και πληροφορίες
Τρίτη Ηλικία
Sitemap
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Εγγραφή στο Newsletter
 
Τελευταίες ειδήσεις
Δημοφιλή Άρθρα
Ψηφοφορίες
Η άποψή σας για την εκπομπή
 


© europolis 2005