www.friendsofenisa.eu
Η νέα Μάχη της Κρήτης

Η Ευρώπολις υπενθυμίζει ότι η Μάχη της Κρήτης, ήταν πρώτα και πάνω από όλα, η μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια των Κρητικών, των Ελλήνων, των Ευρωπαίων και ολων των Ανθρώπων.Μια από τις σύγχρονες Μάχες της Κρήτης, είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα, η μάχη για το δικαίωμα της Ευρωπαϊκής Νησιωτικής Ευρώπης,να έχει τα ίδια δικαιώματα με την Ηπειρωτική Ευρώπη. Οπως το να φιλοξενεί ένα ΕυρωπαΪκό Οργανισμό, τον ΕΝΙΣΑ, όπως φιλοξενεί τους άλλους 26 η Ηπειρωτική Ευρώπη. Είναι μια μάχη για την αξιοπρέπεια του Ευρωπαίου πολίτη, δηλ. για μια Ευρώπη της συνοχής, της ισόρροπης ανάπτυξης, του αμοιβαίου σεβασμού, του αμοιβαίου συμφέροντος και της αλληλεγγύνης.
 

 

Κεντρική arrow Λουξεμβούργο arrow Jacques SANTER.ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Jacques SANTER.ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ E-mail
06.04.07

ΖΑΚ ΣΑΝΤΕΡ:ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

 Το όραμα της ενιαίας Ευρώπης 6.10.2005

Του Ζακ Σαντέρ, πρ. πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου

και προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής*

“Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στο Ηράκλειο. Ήρθα την τελευταία φορά ως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι όμως πάντα μια συγκίνηση να βρίσκομαι στην Κρήτη όχι μόνο ως Λουξεμβούργιος άλλα ως Ευρωπαίος, γιατί εδώ είναι στην πραγματικότητα το λίκνο της Ευρώπης, από εδώ ξεκίνησε ο μύθος της Ευρώπης.

Η Κνωσός πριν από 5000 χρόνια ήταν το κέντρο του ευρωπαϊκού πολιτισμού και είναι κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό ότι από εδώ ξεκίνησαν μεγάλες προσωπικότητες της πολιτιστικής και της πολιτικής ζωής. Έχω στο μυαλό μου για παράδειγμα το μεγάλο ζωγράφο El Greco που ονομαζόταν τότε Δομίνικος Θεοτοκόπουλος και ο οποίος έφυγε για να γλιτώσει το ζυγό, για να δουλέψει πρώτα στην Ιταλία και έπειτα στην Ισπανία. Και ξέρω ότι δεν υπάρχουν παρά δύο μόνο έργα του στην Κρήτη, όλα τα άλλα βρίσκονται στο εξωτερικό και νομίζω ότι θα πρέπει να το υπογραμμίζουμε αυτό. Υπάρχουν επίσης μεγάλοι συγγραφείς όπως ο Νίκος Καζαντζάκης, μεγάλοι συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης , ο οποίος έχει πολύ στενούς δεσμούς με το Λουξεμβούργο, ο Μάνος Χατζιδάκις καθώς και διάφοροι πολιτικοί φίλοι του Λουξεμβούργου όπως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, τον οποίο γνώρισα πολύ καλά την εποχή που ήταν πρωθυπουργός. Το Ηράκλειο άλλα και ολόκληρη η Κρήτη έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο για την ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με το Λουξεμβούργο και γενικότερα με όλη την Ευρώπη.

Μιλάμε τώρα περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν για την ευρωπαϊκή ταυτότητα και δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει την έννοια αυτή χωρίς να εντάξει μέσα την προσφορά του ελληνικού πολιτισμού. Είναι πολύ σημαντικό να πούμε ότι οι βάσεις της σημερινής Ευρώπης είναι η Αθήνα και η Ρώμη. Πηγή έμπνευσης επίσης για την Ευρώπη ήταν και η Ιερουσαλήμ.

Πότε στην πορεία της ιστορίας μας, σ'όλη αυτή την πορεία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν ζήσαμε μια τόσο μεγάλη, μια τόσο μακρά περίοδο ειρήνης στην Ευρώπη και αυτό θα πρέπει να το θυμόμαστε καμιά φορά. Ζούμε πραγματικά σήμερα την μακρότερη περίοδο ειρήνης στην ιστορία μας και αυτό είναι πολύ σημαντικό να το υπογραμμίσουμε και να το συνειδητοποιήσουμε.

Βλέπουμε σκεπτικισμούς, αμφιβολίες να εκδηλώνονται γύρω από το ευρωπαϊκό όραμα, αμφιβολίες που εκδηλώνονται ιδιαίτερα μέσα από τα δημοψηφίσματα που έγιναν τελευταία στην Ολλανδία και τη Γαλλία για το σχέδιο συνταγματικής συνθήκης, μιας συνθήκης που στόχευε να εμβαθύνει την ευρωπαϊκή πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά τη διεύρυνση της Ευρώπης προς χώρες που σήμερα έχουν ενταχθεί και έχουμε σήμερα 25 κράτη-μέλη. Λέγαμε πάντα ότι η διεύρυνση πρέπει να συνοδεύεται από εμβάθυνση, γιατί χωρίς πολιτική ένωση διατρέχουμε πάντα τον κίνδυνο να καταλήξουμε απλώς μία ευρεία ζώνη ελεύθερων ανταλλαγών .Το όραμά μας είναι πάντοτε μία πολιτική ένωση που θα διασφαλίζει την ειρήνη μέσα από την οικοδόμηση του μεγάλου αυτού ευρωπαϊκού συνόλου. Πρέπει λοιπόν σήμερα περισσότερο από ποτέ να δούμε ποιοι είναι οι λόγοι αυτού του σκεπτικισμού. Μήπως δεν πετύχαμε όλα όσα είχαμε σχεδιάσει; Η διεύρυνση που έγινε την 1η Μαΐου 2004 ήταν η μεγαλύτερη διεύρυνση που γνώρισε η Ευρώπη και δεν ήταν μόνο γεωγραφική, αλλά για πρώτη φορά πετύχαμε να ενοποιήσουμε την ήπειρό μας σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας και νομίζω αυτό πρέπει να συγκρατήσουμε. Είναι η πρώτη φορά μετά το 14ο αιώνα που η γενιά μας έχει την τύχη να ενοποιεί ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας. Μήπως δεν βρεθήκαμε στο ύψος μας από πολιτική άποψη, μήπως δεν καταφέραμε να κάνουμε γνωστό αυτό το γεγονός στους πολίτες μας, μήπως επιμείναμε στα διάφορα μικροπροβλήματα και χάσαμε το στόχο, την ουσία της διεύρυνσης; Νομίζω ότι εκεί είναι που υποφέρει σήμερα η Ευρώπη, υποφέρει στο επίπεδο της επικοινωνίας και είμαι πολύ ευτυχής που τουλάχιστον η εφημερίδα σας κατάφερε να οργανώσει μια τέτοια εκδήλωση που είναι αφιερωμένη στην Ευρώπη γιατί τα ΜΜΕ παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην κοινωνία μας, μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από την επιτάχυνση της ιστορίας και χρειαζόμαστε μια επικοινωνία με τους πολίτες και τη δημιουργία μιας Ευρώπης της εγγύτητας. Πρέπει λοιπόν να δούμε μέσα από τα δημοψηφίσματα στην Γαλλία και την Ολλανδία όχι μια απόρριψη του πολιτικού οράματος αλλά ένα έλλειμμα επικοινωνίας σ' ό,τι αφορά στο νόημα του πολιτικού μηνύματος, νομίζω ότι από εκεί θα πρέπει να ξεκινήσουμε για να εξετάσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Υπάρχει επίσης ένα έλλειμμα επικοινωνίας σ' ό,τι αφορά τα προβλήματα που πηγάζουν από τη διεύρυνση προς την Τουρκία.

Υπάρχουν προβλήματα που αφορούν άμεσα στην Ελλάδα γιατί είστε γείτονες με την Τουρκία και ξέρω ότι υπάρχουν προβλήματα στις σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Πιστεύω επίσης ότι οι πολίτες αισθάνονται κάποιο φόβο μπροστά σ' αυτή την επιτάχυνση αυτής της διεύρυνσης που ξεπερνάει αυτά που πιστεύαμε κάποτε, όταν μιλάμε για διεύρυνση προς τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία τα προσεχή χρόνια. Τίθεται το ερώτημα μήπως πάμε πολύ γρήγορα, θα μπορέσουν άραγε οι πολίτες μας να παρακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία που έβαλαν μπροστά οι πολιτικοί άντρες για λόγους περισσότερο πολιτικούς, σεβαστούς βέβαια λόγους; Πιστεύω λοιπόν ότι οι Ευρώπη θα πρέπει να έρθει πιο κοντά στους πολίτες της και να απαντήσει στους φόβους και τις ανησυχίες τους για ορισμένα φαινόμενα που παρατηρούνται σήμερα. Νομίζω λοιπόν ότι σήμερα που ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία θα πρέπει όλοι και οι φίλοι μας οι Τούρκοι να καταλάβουμε ότι πρόκειται μόνο για μια αρχή διαπραγματεύσεων, είναι κάτι που τους εξηγήθηκε με σαφήνεια, διαπραγματεύσεων που δεν εγγυώνται ένα αίσιο τέλος , δεν εγγυώνται μια ένταξη. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις αλλά σε 15-20 χρόνια η Ευρώπη θα έχει ίσως αλλάξει, οι γενιές θα είναι διαφορετικές και τότε θα τεθεί το ερώτημα σ' αυτές, αυτές είναι που θα αναλάβουν την πολιτική ευθύνη να πουν ναι ή όχι, αν υπάρχουν οι συνθήκες για να μπορέσει η Τουρκία να γίνει πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή όχι. Πρέπει να πω με κάθε τιμιότητα ότι στο θέμα αυτό δεν αποκλείεται να βιαστήκαμε υπερβολικά ,ότι δεν είμαστε πάντα απόλυτα ειλικρινείς θέλοντας να δείξουμε στα μάτια των Ευρωπαίων μια διεύρυνση που να περιλαμβάνει και την Τουρκία ενώ ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι η τελική απόφαση δε θα ληφθεί παρά σε 15-20 χρόνια ,που οι πολιτικοί άντρες που πήραν σήμερα τις αποφάσεις στο ευρωπαϊκό επίπεδο δε θα είναι πια αρμόδιοι, δε θα είναι πια υπεύθυνοι, δε θα πάρουν αυτοί την τελική απόφαση. Αν ήμασταν ειλικρινείς και τίμιοι θα έπρεπε να το είχαμε εξηγήσει αυτό, για να καταλάβουν ότι κάποιοι άλλοι θα έχουν την ευθύνη μετά από 15-20 χρόνια για να αποφανθούν αν έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προϋποθέσεις για να μπορέσει η Τουρκία να γίνει μέλος. Άλλωστε και η κατάσταση στην Τουρκία θα έχει αλλάξει. Δεν μπορούσαμε να προβλέψουμε ότι θα πέσει το Τείχος του Βερολίνου, ότι θα υπάρξει δημοκρατία στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης, δεν το ξέραμε όταν ξεκινούσαμε τις πρώτες διευρύνσεις. Προσπαθούσαμε να δώσουμε απαντήσεις στα πολιτικά προβλήματα χωρίς να μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον. Μεγάλα γεγονότα παρεμβαίνουν ανά πάσα στιγμή και ξέρουμε ότι μετά η απόφαση θα ληφθεί μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν πρέπει να υπάρχει σύγχυση σ' αυτό το θέμα. Ξέρουμε ότι εδώ στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες της Ευρώπης οι συζητήσεις που έγιναν για παράδειγμα με την ευκαιρία της εκστρατείας για το δημοψήφισμα στις δύο χώρες άλλα και στο Λουξεμβούργο και σ' όλες αυτές τις καμπάνιες των δημοψηφισμάτων το θέμα της Τουρκίας ήταν ένα από τα πρώτα που συζητιούνταν ,γιατί οι πολίτες δεν ξέρανε μέχρι πού θα πάμε. Γνώριζαν ότι προχωράμε προς τη διεύρυνση προς τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία αλλά δεν ήταν έτοιμοι να δεχτούν ότι θα υπάρξει και η ένταξη της μεγάλης αυτής πληθυσμιακά και γεωγραφικά χώρας. Πρέπει να συζητάμε πάντα με τους πολίτες και να εκμεταλλευόμαστε κάθε ευκαιρία για να απαντούμε στις ανησυχίες τους και νομίζω ότι εκεί είναι που ίσως δεν κάναμε όλα όσα έπρεπε σ' ό,τι αφορά τη μεγάλη διεύρυνση, σ' ό,τι αφορά στην Τουρκία αλλά και σε άλλες πτυχές της πολιτικής μας.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η Κοινότητά μας, όπως πάντα θεωρούσα και πίστευα είναι μία Κοινότητα αξιών. Στηρίζεται, θεμελιώνεται πάνω σε ορισμένες θεμελιώδεις αξίες όπως είναι η αλληλεγγύη, η επικουρικότητα και η εγγύτητα.

Εγγύτητα σημαίνει να είμαστε πάντα κοντά στον πολίτη, να μην παίρνουμε τις αποφάσεις μακριά από αυτόν. Πρέπει οι πολίτες να συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Οι Βρυξέλλες βρίσκονται μακριά ή το κοιτάξουμε το πράγμα από την Κρήτη είτε από το Λουξεμβούργο είτε από αλλού και οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στις αποφάσεις που λαμβάνονται μακριά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γιατί δεν καταλαβαίνουν πάντα ποιες είναι οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν. Από την άποψη αυτή πιστεύω ότι οι Βρυξέλλες δε θα έπρεπε να είναι ένας γραφειοκρατικός ή τεχνοκρατικός μηχανισμός αλλά να είναι πάντα πλησίον του πολίτη ώστε οι πολίτες να καταλαβαίνουν αμέσως ποιοι είναι οι λόγοι που αιτιολογούν την α ή τη β απόφαση. Θα πρέπει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του οποίου τα μέλη εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία να έχει περισσότερες εξουσίες, να μπορεί να συναποφασίζει μαζί με το Συμβούλιο των Υπουργών. Θα πρέπει να καταβάλουμε μια προσπάθεια επικοινωνίας, επαφών με τους ευρωβουλευτές .Πρέπει να γίνουν βέβαια προσπάθειες και εκ μέρους των κυβερνήσεων και όχι να λέμε πάντα για ό,τι πάει στραβά ότι φταίνε οι Βρυξέλλες ή το Στρασβούργο και για ό,τι πάει καλά ότι το πετύχαμε εμείς. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς ,να αισθανόμαστε συνυπεύθυνοι για την πορεία των ευρωπαϊκών πραγμάτων και πρέπει επίσης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να έχει μια αυξημένη αρμοδιότητα και ιδιαίτερα ο Πρόεδρός της θα πρέπει να έχει μία νομιμότητα που να απορρέει απ' το λαό. Γιατί αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ένα νομοθετικό μονοπώλιο και αν είναι εντελώς ανεξάρτητη από τις κυβερνήσεις θα πρέπει και το κύρος του Προέδρου της να ενισχυθεί με τη δημοκρατική εκλογή του μέσα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εγγύτητα λοιπόν σημαίνει να είναι περισσότερο διαφανείς όλοι οι θεσμικοί μηχανισμοί, να είναι περισσότερο κατανοητοί στους πολίτες, έτσι ώστε οι πολίτες να καταλαβαίνουν ποια είναι τα αίτια, ποιοι είναι οι λόγοι που λαμβάνονται οι διάφορες αποφάσεις.

Επικουρικότητα σημαίνει απλούστατα ότι στις Βρυξέλλες δεν πρέπει να κάνουμε παρά μόνο ό,τι είναι αναγκαίο, μόνο ό,τι δεν μπορεί να γίνει σ' ένα άλλο επίπεδο, στο εθνικό ή το περιφερειακό ή το τοπικό επίπεδο. Οι Βρυξέλες δεν πρέπει να κάνουν τα πάντα, δεν πρέπει να ανακατεύονται με όλες τις εθνικές υποθέσεις , πρέπει να κάνουν μόνο ό,τι είναι αναγκαίο και σκόπιμο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για παράδειγμα, σε θέματα περιβάλλοντος είναι θεμελιώδες οι αποφάσεις που αφορούν στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα να λαμβάνονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί τα αέρια δεν σταματάνε στα σύνορα και αυτό είναι ένα πρόβλημα πανευρωπαϊκό, ένα πρόβλημα παγκόσμιο. Αντίθετα η χωροταξική διευθέτηση δεν πρέπει να συζητείται στις Βρυξέλλες, είναι ευθύνη των κρατών-μελών να δουν για παράδειγμα από πού πρέπει να περάσει ένας αυτοκινητόδρομος. Ποιος είναι ο λόγος να γίνονται μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και αυτές οι μελέτες να αποστέλλονται στις Βρυξέλλες; Είναι θέμα που αφορά τους πολίτες σ' αυτές τις περιοχές, όπως τα προβλήματα της χλωρίδας ή της πανίδας. Η Ευρώπη δεν έχει καμιά δουλειά να έχει αρμοδιότητα σ΄ αυτά τα θέματα. Τι δουλειά έχουν οι Βρυξέλες να έχουν αρμοδιότητα στον τομέα της υγείας των ζώων των τσίρκων; Κι όμως έχουν αρμοδιότητα σήμερα για την υγιεινή διαβίωση των ζώων των τσίρκων. Έκανα πολλές προσπάθειες να ακυρωθεί η συγκεκριμένη οδηγία αλλά δεν τα κατάφερα. Στο μυαλό ορισμένων οι Βρυξέλλες πρέπει να έχουν αρμοδιότητα να θεσμοθετούν και σε θέματα των ζώων των τσίρκων. Τα κράτη και οι πολίτες δεν πρέπει να βλέπουν τις Βρυξέλες σαν ένα συγκεντρωτικό μηχανισμό. Για την Ευρώπη είναι βασικός ο ρόλος της εθνικής ταυτότητας όπως και της πολιτιστικής ταυτότητας. Κάθε κράτος πρέπει να είναι σεβαστό, κάθε ταυτότητα πρέπει να είναι σεβαστή, γιατί ο πλούτος της Ευρώπης απορρέει από την ποικιλομορφία της. Το λογότυπό μας που έχει γραφτεί στην ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη που την αποδέχτηκαν οι Έλληνες είναι 'ενότητα μέσα στην ποικιλομορφία'. Αυτός είναι ο πλούτος της Ευρώπης και αυτό έρχεται σε αντίθεση σε οποιοδήποτε συγκεντρωτικό πνεύμα. Δεν προσπαθήσαμε ποτέ να χτίσουμε μια Ευρωπαϊκή Κοινότητα με πρότυπο τις Η.Π.Α. Δεν είναι αυτό το όραμά μας. Οι Η.Π.Α αποτελούν μια διαφορετική οικοδόμηση και οντότητα. Εμείς στηριζόμαστε στην πολιτιστική και εθνική ταυτότητα του κάθε κράτους- μέλους,αυτός είναι ο πλούτος μας.

Η αλληλεγγύη είναι το βασικό αν θέλουμε να φτιάξουμε μια κοινότητα που να είναι πιο κοντά στον πολίτη. Πρέπει τα πιο πλούσια κράτη να είναι αλληλέγγυα προς τα λιγότερο πλούσια. Πρέπει οι περιφέρειες που ευημερούν περισσότερο να βοηθούν αυτές που ευημερούν λιγότερο. Αυτό σημαίνει αλληλεγγύη. Μια αλληλεγγύη που πρέπει να εκδηλώνεται στην Ευρώπη σε όλα της τα επίπεδα ,πρέπει να υπάρχει μια οικονομική και κοινωνική συνοχή, μια συνοχή εδαφική. Αυτές είναι οι λέξεις-κλειδιά και νομίζω ότι μέσα από τις λέξεις αυτές η περιφερειακή πολιτική έχει να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο για το μέλλον της ΄Ένωσης.

Η περιφερειακή πολιτική στοχεύει να μειώσει τα χάσματα και τις διαφορές μεταξύ των περιφερειών, να ενισχύσει τη συνοχή τους. Είναι μια πολιτική που στηρίζεται στην οικονομική αλληλεγγύη και τα προγράμματά της είναι προγράμματα που βασικά συγχρηματοδοτούνται από τα διαρθρωτικά ταμεία. Ενδεικτικά υπάρχει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης , που χρηματοδοτεί υποδομές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις , το Κοινωνικό Ταμείο που χρηματοδοτεί την κοινωνική ένταξη, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσανατολισμού και Αγροτικών υποδομών που είναι το χρηματοδοτικό μέσο για την αγροτική ζωή και την αλιεία. Είμαι πολύ ευτυχής που οι προτάσεις που είχε κάνει η Επιτροπή της οποίας προέδρευα το 1997, προτάσεις που έγιναν στα πλαίσια της Ατζέντας 2000, ήταν προτάσεις που υιοθετήθηκαν στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών της Ευρώπης το Μάρτιο του 1999 και οι πιστώσεις που εγκρίθηκαν τότε από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων για την περίοδο 2000-2006 ήταν 195 δις ευρώ με επιπλέον άλλα 15 δις ευρώ για τα νέα κράτη-μέλη. Το μερίδιο της Ελλάδας ήταν 25 δις ευρώ.

Ο Στόχος 1 καλύπτει τις περιφέρειες των οποίων το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ανά κάτοικο είναι μικρότερο από το 75% του μέσου όρου της ένωσης. Ο Στόχος 2 καλύπτει τα προβλήματα ανασυγκρότησης ορισμένων αστικών, βιομηχανικών ή αγροτικών περιοχών ή περιοχών που εξαρτώνται από την αλιεία, ενώ ο Στόχος 3 αφορά στη βελτίωση της κατάρτισης και στην προώθηση της απασχόλησης. Πέρα από αυτά υπάρχουν και άλλες πρωτοβουλίες όπως το INTEREG, οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της διαπεριφερειακής συνεργασίας. Υπάρχουν επίσης τα προγράμματα URBAN 1 και 2, που αφορούν στις αναπλάσεις οικιστικών περιοχών σε κρίση κ.λ.π. Υπάρχει και ένα άλλο ταμείο, το Ταμείο Συνοχής το οποίο είναι πολύ σημαντικό γιατί υποστηρίζει προγράμματα στους τομείς των μεταφορών και του περιβάλλοντος στις πιο φτωχές χώρες στις οποίες εντάσσεται και η Ελλάδα. Αυτές λοιπόν είναι εντελώς σχηματικά οι βασικές κατευθύνσεις της περιφερειακής πολιτικής και ποια είναι τα μέσα που διαθέτει για να προωθήσει τους στόχους της. Γιατί δε χρησιμεύει σε τίποτα να βγάζει κανείς λόγους αν δεν έχει εργαλεία, αν δεν έχει μέσα για να προωθήσει τη συγκεκριμένα πολιτική. Από την πλευρά της Ελλάδας για την περίοδο 2000-2006 ,μια και δεν έχουν ακόμα αποφασισθεί οι δημοσιονομικές προοπτικές για μετά το 2007 ,θα πρέπει να πούμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ευνοεί την ανάπτυξη της Κρήτης και τη δομική της προσαρμογή υποστηρίζοντας προσπάθειες στους τομείς των επικοινωνιών, των μεταφορών και του περιβάλλοντος. Η Κοινότητα λαμβάνει υπ' όψη την ανάπτυξη που έχει ήδη σημειωθεί στην Κρήτη. Βλέπω ήδη στο Ηράκλειο ένα σωρό έργα υποδομής που δεν υπήρχαν το 1990. Τότε νομίζω ότι η πόλη σας είχε όλους και όλους 60.000 κατοίκους ενώ τώρα πρέπει να ξεπερνά τους 150.000. Βλέπουμε λοιπόν τη σημαντικότατη ανάπτυξη αυτής της πόλης τα τελευταία χρόνια και όχι μόνο του Ηρακλείου αλλά και της ευρύτερης περιοχής και όλης της Κρήτης και ξέρουμε ότι η ανάπτυξη αυτή δημιουργεί κάποια προβλήματα. Πρέπει να καταλάβει κανείς ότι η Κρήτη με τους 600.000 κατοίκους της είναι η μεγαλύτερη νησιωτική ελληνική περιφέρεια. Το νησί έχει ηλιόλουστο κλίμα, σημαντικά μνημεία και πολλές τουριστικές εγκαταστάσεις και δέχεται κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες. Είναι γνωστή η Κρήτη για την ποιότητα των αγροτικών της προϊόντων, όπως για παράδειγμα το κρασί. Υπάρχουν όμως και προβλήματα και ανάμεσα σ' αυτά είναι ότι στην περιφέρειά σας υπάρχει ένα δυναμικό που δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί, ένα δίκτυο εμπορευματοποίησης που δεν έχει εκσυγχρονιστεί. Υπάρχουν πολλές δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν, είναι τα προβλήματα της νησιωτικότητας που μας επιβάλλουν να ενισχύσουμε τη διαπεριφερειακή συνεργασία και υπάρχει επίσης η ανάγκη να ξεκινήσουμε προγράμματα για τις νέες υποδομές για να καλύψουμε τις ανάγκες των κατοίκων των νέων αστικών περιοχών όπως και των κατοίκων των περιοχών που αντιμετωπίζουν προβλήματα απασχόλησης κ.λ.π. Επίσης γνωρίζουμε τους κινδύνους που διατρέχει το περιβάλλον από τη μεγάλη πληθυσμιακή πυκνότητα , από τον υπερπληθυσμό της Κρήτης , ξέρουμε ότι γίνεται όλο και πιο επείγουσα η προάσπιση του περιβάλλοντος. Υπάρχουν λοιπόν προβλήματα τα οποία εντάσσονται στην περιφερειακή πολιτική. Ας δούμε όμως πώς λειτουργούν τα εργαλεία της περιφερειακής πολιτικής στην προοπτική της Κρήτης.

Στόχος 1: Το Περιφερειακό πρόγραμμα για την Κρήτη στοχεύει 170 εκατ. ευρώ και έχει ως προτεραιότητες : την ενίσχυση του ρόλου των τεχνολογικών πόλων και των πόλων έρευνας, την ενθάρρυνση της ανακαίνισης ,την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Επίσης την προστασία του περιβάλλοντος , τη μείωση των ανισοτήτων που υπάρχουν στην περιφέρεια και την προώθηση της περιφέρειας ως ένα σταυροδρόμι διεθνών δικτύων μεταφορικών και επικοινωνίας. Επιπλέον τη βελτίωση της οικονομίας και της ποιότητας ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα , την ανάπτυξη των αγροτικών ζωνών και των ορεινών περιοχών και τέλος την δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και την προώθηση της ισότητας ευκαιριών.

Η Κρήτη μπορεί επίσης να ενισχυθεί από διάφορα εθνικά προγράμματα σε διάφορους τομείς όπως είναι και ο πολιτισμός, η υγεία, η κοινωνία της πληροφορίας. Η Κρήτη συμμετέχει επίσης σε προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας με την Κύπρο, στο πρόγραμμα INTEREG ,διεθνικής συνεργασίας Ελλάδας, Ιταλίας , Λίβανου, Συρίας, Κύπρου, Μάλτας, Γάζας, Ισραήλ, Ιορδανίας, Αιγύπτου, Λιβύης και Τουρκίας. Υπάρχει λοιπόν ένα σύνολο διασυνδέσεων μέσα από την περιφερειακή πολιτική, μέσα από τα εθνικά και περιφερειακά προγράμματα.

Υπάρχει μια ιδιομορφία, μια ιδιαιτερότητα ,είναι το πρόβλημα της νησιωτικότητας .Ένα μείζον πρόβλημα όχι μόνο για την Ελλάδα άλλα για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς 14 εκατομμύρια ευρωπαίοι ζουν σε νησιά. 11 από τα 25 κράτη-μέλη της Ε.Ε. έχουν νησιά στα εδάφη τους και ζουν τα προβλήματα που δημιουργεί η νησιωτικότητα και που αφορούν στα εξής: Υπάρχουν μειονεκτήματα στον τομέα των μεταφορών, των επικοινωνιών, του ανεφοδιασμού σε πρώτες ύλες, τα κόστη μεταφορών είναι πολύ πιο μεγάλα για τους κατοίκους των νησιών από ό,τι για τους κατοίκους της ενδοχώρας. Είναι λοιπόν αναγκαίο να αντισταθμίσουμε αυτά τα μειονεκτήματα και για το λόγο αυτό είχε εγγραφεί μια ιδιαίτερη αντιμετώπιση των νησιών ήδη στη Συνθήκη του Άμστερνταμ το 1997,όπως επίσης υιοθετήθηκε στη διακυβερνητική διάσκεψη του 2005 μια διακήρυξη πάνω σ'αυτό θέμα , αναγνωρίζοντας ότι είναι σημαντικό για την ευρωπαϊκή οικοδόμηση να κάνει ένα βήμα μπροστά εγγράφοντας μέσα στο κείμενο της Συνθήκης μια διάταξη που θα αφορά ειδικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος της νησιωτικότητας με στόχο πάντα την κοινωνική και οικονομική συνοχή και ιδίως στο πνεύμα μιας συνοχής εδαφικής. Πρέπει να εισάγουμε μηχανισμούς οι οποίοι θα επιτρέπουν να αποφύγουμε το να γίνονται ευάλωτα τα νησιά ,να τους προσφέρουν ευκολίες πέρα από αυτές που τους δίνουν τα κράτη τους, ευκολίες κοινοτικές, με το να τίθενται στη διάθεσή τους μέσα ιδιαίτερα ευρωπαϊκά για παράδειγμα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κ.λ.π.

Η περιφερειακή πολιτική είναι μια πολύ σημαντική πολιτική για την Ευρώπη, που στοχεύει να δημιουργήσει μια συνοχή κοινωνική, εδαφική και οικονομική προς όφελος όλων των κρατών-μελών είτε είναι φτωχά είτε πλούσια και νομίζω ότι η αρχή της αλληλεγγύης είναι η βασικότερη για την Ε.Ε. Ξεκινώντας από αυτή την αρχή πρέπει να δούμε τις σημερινές διαπραγματεύσεις για την κύρωση της Συνταγματικής Συνθήκης. Δεν είμαι από εκείνους που λένε ότι αυτή η Συνθήκη πέθανε μετά από τα δημοψηφίσματα στην Ολλανδία και τη Γαλλία, ότι πρέπει να βάλουμε στο 'ψυγείο' το συγκεκριμένο κείμενο. 14 χώρες ανάμεσα στις οποίες και η Ελλάδα έχουν κυρώσει σήμερα το συγκεκριμένο σχέδιο, πολίτες που αντιπροσωπεύουν πάνω από το μισό ευρωπαϊκό πληθυσμό το έχουν επικυρώσει και θα πρέπει και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη να προχωρήσουν τη σχετική διαδικασία ώστε στο τέλος της να διαπιστώσουμε ποια ήταν τα προβλήματα που αντιμετώπισαν κάποια κράτη-μέλη. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτό το σκεπτικισμό, αυτό το σταμάτημα, να πάρουμε μιαν ανάσα ,να δούμε πού οφείλεται αυτός ο σκεπτικισμός αυτών που απέρριψαν το συγκεκριμένο σχέδιο. Θα ήταν μια ύβρις προς όλους εκείνους που επικύρωσαν το σχέδιο αν το εγκαταλείπαμε. Θα ήταν ύβρις να πούμε ότι αφού το απέρριψαν δύο κράτη-μέλη,όποια και αν είναι αυτά, ακόμα και αν είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης ,το απορρίπτει ολόκληρη η Κοινότητα.

Μετά τη διεύρυνση της 1ης Μαΐου 2004 η Ε.Ε. πρέπει να εμβαθύνει, δεν πρέπει να είναι μόνο μια οικονομική ένωση. Αν χάσουμε αυτή τη μοναδική ευκαιρία που μας πρόσφερε το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης θα βρεθούμε σε μία κατάσταση όπου θα διαλυθεί η ενότητά μας και θα καταλήξουμε μόνο μια Ευρώπη ελεύθερου ανταγωνισμού με οικονομικό μόνο περιεχόμενο και δεν είναι αυτό που θέλουμε. Έχουμε σαν όραμα μια πολιτική ένωση και η λέξη 'κρίση', που είναι μια ελληνική λέξη , δε σημαίνει ένα δράμα με την προϋπόθεση ότι η κρίση οδηγεί στην κάθαρση. Αυτό είναι το ουσιαστικό, έτσι πρέπει να δούμε τα πράγματα. Χρειαζόμαστε μια φάση αυτοκάθαρσης μετά από την κρίση. Αυτό απαιτεί η απλή λογική, πρέπει να δημιουργήσουμε δεσμούς που θα συνδέσουν όλους τους πολίτες μας στο ευρωπαϊκό όραμα. Η Ευρώπη θα έλεγα πως είναι θύμα των επιτυχιών της. Ζούμε σ' ένα δύσκολο κόσμο και είναι σημαντικό να δούμε ΄ότι υπάρχει μία Ένωση 25 κρατών-μελών με 450 εκατομμύρια κατοίκους, η μεγαλύτερη και πιο σημαντική οικονομική ένωση στον κόσμο , η οποία πρέπει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των πολιτών της. Αυτό είναι το διακύβευμα της διαδικασίας που έχουμε ξεκινήσει. Ελπίζω ότι και οι κρητικοί αποδέχονται το όραμα αυτό με την αποφασιστικότητά τους για να κάνουμε την Ευρώπη ένα χώρο ειρήνης και ελευθερίας , ένα χώρο που θα κληροδοτήσουμε έτσι στις επόμενες γενιές, στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας”.

* Το άρθρο βασίζεται στην ομιλία του προέδρου Ζακ Σαντέρ στην εκδήλωση που διοργάνωσε προχθές στην αίθουσα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου η “Π”, με εισήγηση και σε συνεργασία με την ΕΥΡΩΠΟΛΙΣ.

 

Τελευταία ανανέωση ( 06.04.07 )
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Μενού
Κεντρική
Ευρώπολις γιατί;
Κρήτη-Ευρώπη
Μίκης Θεοδωράκης
ENISA
50 Χρόνια Ευρώπης
Εκπομπή Αφανείς Ήρωες
Λουξεμβούργο
Κρήτη
Ηράκλειο
ΒΙΚΕΛΑΙΑ Βικέλειος Μορφωτική Εταιρία
Αντισταθείτε
Πρωτοβουλίες
Συνεντεύξεις-Αρθρογραφία-Δημοσιεύματα
Ειδήσεις και νέα
Χρήσιμες ειδήσεις και πληροφορίες
Τρίτη Ηλικία
Sitemap
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Εγγραφή στο Newsletter
 
Τελευταίες ειδήσεις
Δημοφιλή Άρθρα
Ψηφοφορίες
Η άποψή σας για την εκπομπή
 


© europolis 2005